ساموئل بکت
از ویکیگفتاورد
ساموئل بکت، نمایشنامهنویس، داستاننویس و شاعر ایرلندیتبار و برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات. زادروز: (۱۳ آوریل ۱۹۰۶ - ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹ میلادی).
فهرست مندرجات |
[ویرایش] دارای منبع
[ویرایش] مولُوی (۱۹۵۱)
- «در درون من همیشه دو ابله وجود داشته است، [...]، یکی بجز ماندن در مکانی که هست هیچ نمیخواهد و دیگری تصور میکند که در آیندهٔ نزدیک، زندگی ممکن است اندکی کمتر سهمگین باشد.»
[ویرایش] دستآخر (۱۹۴۶)
- «معمولاً چیز زیادی نمیبینم. چیز زیادی هم نمیشنوم. حواسم جمع نبود. در واقع آنجا نبودم. در واقع باور دارم که هیچجا نبودهام.»
[ویرایش] نامناپذیر (۱۹۵۴)
- «من، میگویم من. بی هیچ باوری.»
- «...شاید مرا به آستانه قصهام رساندهاند، روبروی دری که به قصهام گشوده میشود، که غافلگیرم خواهد کرد، اگر باز شود، خودم تنها، آنگاه همان سکوت، آنجا که هستم، نمیدانم، هرگز نخواهم دانست، در سکوت هیچکس نمیداند، باید ادامه دهی، نمیتوانم ادامه دهم، ادامه خواهم داد»
- عبارات پایانی نامناپذیر از بکت، نوشتهٔ آ.آلوارز، ترجمهٔ مراد فرهادپور، تهران: طرح نو، ۱۳۸۱
