گلوریا فورتس

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

گلوریا فورتس (۲۸ ژوئیه ۱۹۱۷، ماردید – ۲۷ نوامبر ۱۹۹۸، ماردید) شاعر، داستان‌نویس و نمایشنامه‌نویس اسپانیایی بود.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «مرگ آنجا بود، نشسته در کنار جاده
نه لاغر بود نه استخوانی
نه خشکیده و فرسوده
گیسوانِ انبوهش رها از قید لچکی کهنه و ژنده.
مثل همیشه تنها بود
نشسته بر تخته‌سنگی
در حالِ بافتنِ ژاکتی برای خود
چنین پنداشتم که مرا ندید،
بی‌درنگ بانگ زد: «هنوز نوبت تو فرا نرسیده است»
و دیوانه‌وار ادامه داد به بافتم.
باشد! تو می‌توانی شعرهای مرا فراچنگ آوری،
عشقم را، میلم را به سیگار،
و این تن را که به نابودی‌ام می‌کشاند.
اما روحم را زنهار! دست نمی‌تواند زد:
مرگ را به اندیشیدن واداشته‌ام
زیرا درمانده است از گسستنِ بند عقل در من.»
صعود [۱]

منابع[ویرایش]

  1. حسن‌زاده، فریده. شعر زنان در سدهٔ بیستم میلادی. تهران: نگاه، ۲۰۰۱. ۱۴۳. شابک ‎۹۶۴۳۵۱۰۴۷۶.