کیران دسای

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Kiran Desai (473640173).jpg

کیران دسای (به انگلیسی: Kiran Desai) (زاده ۳ سپتامبر ۱۹۷۱) نویسنده هندی است.

گفتاوردها[ویرایش]

میراث گمشدگی[ویرایش]

  • «زمان حال، گذشته را تغییر می‌دهد. با نگاه به عقب، چیزی که بر تو گذشته‌است را نمی‌یابی.»[۱]
  • «تمام روز، رنگ‌ها مثل غروب، تیره و سایه گون بود. مه همچون آبزیان، شناکنان از میان دامنه‌های عظیم کوه‌ها که به اعماق تاریک اقیانوس تسلط داشت، پیچ و تاب می‌خورد. در بالای مه، کمی از قله بلند کانچن چونگا از یخ‌ها بیرون زده بود و در تجمع آخرین روشنایی‌ها، ستونی از برف در نوک قله دیده می‌شد که باد آن را به بالا کشانده بود.»
  • «سای در ایوان نشسته بود و مقاله ای دربارهٔ ماهی مرکب در یک مجله قدیمی نشنال جئوگرافی می‌خواند. گاه به گاه سرش را بلند می‌کرد و نگاهی به کانچن چونگا می‌انداخت و از درخشش فسفری خیره کنندهٔ آن لرزه بر اندامش می‌افتاد. قاضی در گوشه ای دور، مقابل شطرنجش نشسته بود و با خودش شطرنج بازی می‌کرد. سگش مات، زیر صندلی او چپیده بود و به آهستگی خر خر می‌کرد. در اینجا امنیتش بیش از همه جا تأمین می‌شد. تک لامپی از سقف آویزان بود. هوا سرد بود و توی خانه، حتی سردتر. دیوارهای سنگی که چندین پا عمق داشت، تاریکی، سرما و انجماد را در خود محصور کرده بود.»

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. کران دسای، میراث گمشدگی، ترجمهٔ مامک بهادر زاده، انتشارات آوین، ۱۳۹۲.