کمال‌الدین خجندی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کمال‌الدین خجندی، از ناحیه خجند ماوراءالنهر و از شاعران بزرگ اواخر قرن هشتم است. وی در سال (۸۰۸ هجری قمری) درگذشت. آرمگاه او در تبریز است.

دارای منبع[ویرایش]

دیوان[ویرایش]

  • «نشد به طرز غزل هم‌عنان ما حافظ// اگرچه در صف رندان ابوالفوارس شد»
  • «عشق حالی است که جبریل بر آن نیست امین// صاحب حال شناسد سخن اهل یقین// جرعه‌ای بر سر خاک از می عشق افشاندند// عرش و کرسی همه بر خاک نهادند جبین»
  • «عرفات عشقبازان سر کوی یار باشد// به طواف کعبه زین در نروم که عار باشد»

سنگ‌نبشته[ویرایش]

  • «کمال از کعبه رفتی بر در یار// هزارت آفرین مردانه رفتی»

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ