کالین هوور

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کالین هوور (به انگلیسی: Colleen Hoover) نویسنده آمریکایی است.

گفتاوردها[ویرایش]

و کسی نماند جز ما[ویرایش]

  • «وقتی پاهامو دو طرف لبهٔ پشت بوم می ذارم و این‌جا می شینم و از طبقهٔ دوازدهم به خیابونای بوستون نگاه می‌کنم، نمی تونم به چیزی جز خودکشی فکر کنم. البته خودکشی خودم نه. اون قدر زندگی م رو دوست دارم که تا آخرین نفس ادامه ش بدم.»[۱]
  • «توجه م بیش تر به آدم‌های دیگه س و این که چه جوری سرانجام تصمیم می گیرن به زندگی شون خاتمه بدن. این که هیچ از کارشون پشیمون می شن؟ تو لحظهٔ بعد از پریدن و یه ثانیه قبل از تصمیم‌گیری شون، باید ذره ای پشیمونی تو اون سقوط آزاد و کوتاه باشه. این که وقتی زمین به سمت شون یورش می بره، بهش نگاه می کنن و فکر می کنن. «ای لعنتی! این ایدهٔ خوبی نبود.»
  • «خیلی به مرگ فکر می‌کنم. خصوصاً امروز، با توجه به این که دوازده ساعت پیش یکی از تأثیرگذارترین مرثیه‌هایی رو که مردم پلاتورای ایالت مین تا به حال شاهدش بودن، تو مجلس ترحیم خوندم. خیلی خب، شاید تأثیرگذارترین نبود، اما به راحتی می تونست افتضاح‌ترین محسوب شه. فکر می‌کنم به این بستگی داره که از مادرم بپرسید یا از من. مادرم که احتمالاً از امروز به بعد برای یه سال تموم با من حرف نمی زنه.»

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. کالین هوور، ترجمهٔ ساناز کریمی، انتشارات میلکان، ۱۳۹۶.