ویلهلم فون هومبولت

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
W.v.Humboldt.jpg

فردریک ویلهلم کریستین کارل فردیناند فون هومبولت (۲۲ ژوئن ۱۷۶۷ – ۸ آوریل ۱۸۳۵) زبان‌شناس، دیپلمات و فیلسوف آلمانی و بنیان‌گذار دانشگاه هومبولت بود.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «زبان وسیلهٔ تکوین اندیشه است. اعمال ذهنی... با گفتار شکل بیرونی پیدا می‌کنند و برای حواس قابل دریافت می‌شوند. بدین‌ترتیب، اندیشه و زبان امر واحد و غیرقابل تفکیک از یکدیگرند. اعمال ذهنی ناگریز از درآمیختن با مجموعه‌های واج‌ها (Sprachlaut) هستند.»
  • «اندیشه عمدتاً در روابط بشری شوق به خروج از ظلمت و ورود به نور، رهایی از محدودیت و رسیدن به بی‌کرانگی دارد. از این‌روست که سخن از اعماق سینه به فضای بیرون سیلان دارد.»

دربارهٔ او[ویرایش]

  • «ممکن است امروزه آراء هومبولت و آراء مشابه سایر رمانتیک‌ها برای ما پیش‌پاافتاده و عادی به‌نظر برسند. در حالی‌که در مواجهه با دیدگاه‌های روشنگری رویکردی رادیکال به‌حساب می‌آمدند.»

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. ایوُن شِرَت، فلسلفهٔ علوم اجتماعی قاره‌ای، ترجمهٔ هادی جلیلی، تهران: نشر نی، ۱۳۸۷، صفحهٔ ۹۷.
  2. شِرَت، فلسلفهٔ علوم اجتماعی قاره‌ای، صفحهٔ ۹۸.
  3. شِرَت، فلسلفهٔ علوم اجتماعی قاره‌ای، صفحهٔ ۹۸.