نوجوانی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نوجوانی (به دری: نُورَسی) مرحلهٔ گذار از رشد فیزیکی و روانی است که معمولاً در طول دوره بلوغ جنسی تا بلوغ قانونی (سن قانونی) رخ می‌دهد.

Colored dice with white background
Colored dice with white background

درباره[ویرایش]

  • «نوجوانی: مرحله‌ای از رشد و تکامل انسان است که معمولاً برای دخترها بین ۱۲ تا ۲۱ سالگی و برای پسرها بین ۱۳ تا ۲۲ سالگی می‌باشد. این مرحله با نضج اعضای تناسلی و وظایف آن‌ها مشخص می‌شود.»
  • «بحران نوجوان: تغییرات هیجانی و عاطفی که در دوران نوجوانی پیدا می‌شود.»
  • «تربیت نوجوان: تربیتی است که در سنِّ نوجوانی آغاز می‌شود تا رسیدن فرد به سنِّ رشد و کمال ادامه می‌یابد، یعنی تا رسیدن فرد به مرحله‌ای که بتواند شئون اجتماعی و اقتصادی را مستقلاً انجام دهد و به تشکیل و ادارهٔ خانواده توانا باشد، و این مرحله در یک سنِّ معین پایان نمی‌پذیرد.»
  • «خودمحوری نوجوان: خودآگاهی افراطی ناشی از تمایل نوجوانان به اینکه رسماً دربارهٔ خویشتن بیندیشند که برای دیگران چگونه ظاهر می‌شوند یا دیگران ایشان را چگونه می‌بینند.»
  • «روان‌شناسی نوجوان: آن رشته از روان‌شناسی است که رفتار انسان را در دورهٔ نوجوانی مطالعه می‌کند و این مطالعه موضوع‌های زیر را شامل است: رغبت‌های نوجوانان، رشد و نموِ بدنی و ذهنی-اخلاقی، انگیزه‌های رفتار غیرعادی نوجوانان و سازگار ساختن محیط مدرسه و خانه با اوضاع و احوال نوجوان و…»
  • «نوجوان زودرس: سرعت میزان رشد، به‌ویژه در قد که در سال‌های پیش از نوجوانی رخ می‌دهد و شخص، اندام نوجوانی پیدا می‌کند. این حالت در تمام کودکان ظاهر نمی‌شود.»

منابع[ویرایش]

  1. شعاری‌نژاد، علی‌اکبر. فرهنگ علوم رفتاری. تهران: مؤسسه انتشارات امیرکبیر، ۱۳۷۵ش/ ۱۹۹۶م. ۱۹–۲۰. }