نادانی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو

نادانی وضعیت ناآگاه و یا بی سواد بودن است، یعنی نبود دانش و اطلاعات.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «دانا کسی است که قدرِ خود را بشناسد؛ و در نادانی آدمی همین بس که پایهٔ خویش را نشناسد.»
  • «ملتی که همیشه در فقر، بی‌سوادی و ناآگاهی نگه داشته شده، خریدار متاع بنیادگرایی مذهبی است. از طرف دیگر سیاستمداران ما هم از این دور باطل جنگ و خشونت سود جسته و بر قدرت و ثروت خود می‌افزایند. جهالت باعث لجاجت ما شده و لجاجت ما باعث خشونت ما شده است.»
  • «مردم دشمن آنند که نمی‌دانند.»
    • ترجمه‌های دیگر: «مردم دشمن چیزهایی هستند که نمی‌دانند.» «مردم با آنچه نمی‌دانند، دشمن اند.»
    • علی بن ابی‌طالب نهج البلاغه، کلمات قصار، ۱۲۸
  • «نفهمی و نادانی سه نوع است، یکی آنکه انسان هیچ نداند. دوم آنکه آنچه را که لازم است نداند. سوم آنکه آنچه را که نباید بداند، بداند.»
  • «نادان همیشه آنچه را که نمی‌فهمد می‌پرستد.»
  • «یک فرق بزرگ بین دانا و نادان آن است که دانا فقط طالب چیزی است که حصولش امکان‌پذیر می‌باشد ولی نادان خوس داشتن چیزهایی می‌کند که حصولش امکان‌پذیر نیست.»

منابع[ویرایش]