منوچهر بزرگمهر

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

منوچهر بزرگمهر (دسامبر ۱۹۱۰، تهران - ۱۸ نوامبر ۱۹۸۶، تهران) مترجم و نویسنده ایرانی آثار فلسفی بود.

گفتاوردها دربارهٔ او[ویرایش]

  • «بزرگمهر به عنوان مترجم آثار فلسفی در زمره پیشگامان و مشعل‌دارانی به شمار می‌آید که در شناسایی فلسفه تحلیلی و فیلسوفان تجربه‌گرای غرب به زبان فارسی صاحب کرسی است. گسترش تفکر این مشرب فلسفی در ایران با آثار نوشتاری او صورت پذیرفته است.»
  • «اهمیت کار بزرگمهر آنجا بیشتر نمایان می‌شود که پژوهشگران فلسفی طی چند دهه هنگامی که می‌خواستند دربارهٔ فلسفه تحلیلی اطلاعاتی کسب کنند معمولاً به سراغ آثار او می‌رفتند.»
  • «بزرگمهر در شرایطی کرسی‌دار فلسفه تحلیلی در ایران شناخته شد که نه درس‌آموخته فلسفه، که خودآموخته فلسفه بود. رشته دانشگاهی را نه در رشته فلسفه، که سالیان دراز در رشته حقوق گذرانده بود. او بیش از هر چیز در آغاز، دستی در رشته حقوق داشت و شغل دیوانی و اداری خود را در همین رشته در صنعت نفت اختیار کرده و به مناصب بالای اداری دست یازیده بود. نخستین آثار قلمی خود را نه در فلسفه و نه در قالب کتاب، که در حوزه‌های اجتماعی، اخلاقی و عرفانی، و در مطبوعات و جراید آن روز ایران رقم زده بود. در اصل، او در آغاز روزنامه‌نگاری غیرحرفه‌ای بود که بعدها به مترجم حرفه‌ای کتاب‌های فلسفی تبدیل شد. ترجمه‌های او از متون فلسفی در دهه‌های چهل و پنجاه بالاترین شمارگان را از آن خود کرده بود.»

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ احمد راسخی لنگرودی، منوچهر بزرگمهر: از پیشروان نهضت ترجمه متون فلسفی و پرچمدار فلسفه تحلیلی در ایران، تهران : انتشارات کویر، ‏‫۱۳۹۵، از قسمت مقدمهٔ کتاب.