پرش به محتوا

منوچهر اسماعیلی

از ویکی‌گفتاورد

منوچهر اسماعیلی (۲۹ مارس ۱۹۳۹ – ۲۲ اوت ۲۰۲۲) (۸ فروردین ۱۳۱۸ – ۳۱ مرداد ۱۴۰۱) صدا پیشهٔ ایرانی بود. در کرمانشاه زاده شد و تحصیلاتش دیپلم است. از سال ۱۹۵۷م/ ۱۳۳۶ش به صداپیشگی و از سال ۱۹۸۴م/ ۱۳۶۳ش به بازیگری وارد شد و در چند فیلم نقش آفرید.[۱]

گفتاوردها[ویرایش]

  • شهرت دنیای خودش و مزاحمت خودش را دارد، نه می‌شود مدارا و نه می‌توان مهار کرد.
  • چندی پیش یکی از دوستان که من خیلی به ایشان علاقمند هستم گفت: «من چه کار کنم؟» گفتم: «باید بروی پشت نقش، برای این نقش باید به کالبدش به‌روی و تمام احساسش را باید بگیری آن موقع تو را به جلو می‌برد، یعنی آن آدم را باید بشناسی، اگر شناختی، صدا به مدد تو می‌آید و ارتعاشهای تو را کمک می‌کند. ولی اگر نشناسی همان می‌شود که در آن فیلمها شد.» ما در وهلهٔ اول از خود هنرپیشه کمک می‌گیریم، از او دور نمی‌شویم، یک لحظه نباید از او دور شد… تمام تاکیدم روی حس کاراکتر است فقط حس، جز حس چیزی دیگری حاکم نیست و همه‌اش حس است.
    • ۲۴ مه ۲۰۱۷/ ۳ بهمن ۱۳۹۶، گفتگو با «ایسنا»[۲]

منابع[ویرایش]

  1. امید، جمال. فرهنگ سینمای ایران. تهران: نگاه، ۱۳۷۷ش-۱۹۹۸م. ۳۷. شابک ‎۹۶۴۶۱۷۴۸۹۲. 
  2. «منوچهر اسماعیلی به روایت منوچهر اسماعیلی». ایسنا، ۳ بهمن ۱۳۹۶. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ