مسعود امینی (ترانه‌سرا)

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مسعود امینی (زادهٔ ۲۷ تیر ۱۳۲۸ تهران) شاعر، ترانه‌سرا، روزنامه‌نگار و شخصیت تلوزیونی ایرانی-آمریکایی است. وی مقیم شهر لوس آنجلس می‌باشد. امینی در ترانه‌هایش به یپشینه و هویت تاریخی تهران و تاریخ بصری دوران کودکی خود می‌پردازد. ادبیات او کاملاً با مکان زندگی او و محل رشد و نمو او هماهنگ می‌باشد. او شاعر مردمی است و ترانه‌هایش مورد پسند آهنگسازان و موسیقی دان‌های ایرانی است.

گفتاوردها[ویرایش]

مسعود امینی روزنامه قدیمی.jpg

یکی را دوست می‌دارم ولی افسوس او هرگز نمی‌داند. نگاهش می‌کنم شاید بخواند از نگاه من که او را دوست می‌دارم. ولی افسوس که او هرگز نگاهم را نمی‌خواند.

من به خاکستر نشینی عادتی دیرینه دارم. سینه مالآمال درد اما دلی بی کینه دارم. پاک بازم ولی در آرزویم عشق بازی است مثل هر جنبنده ای من هم دلی در سینه دارم. من عاشق عاشق شدنم.

بهش بگو پلنگه، پلنگه چش قشنگه. بجون چشات هزارتا دل مثه دل من بجون تو جونش بنده. علی‌الخصوص وقتی چشات از ته دل جلوی چشام میخنده، نگی جاییا، مال ماییا پلنگه، پلنگه چشم قشنگه

تو مال کجایی بانو؟ تاج سر مایی بانو. یه جور دیگس مرامت، بی بی شاهی بانو

تو مکه عشقی و من عاشق رو به قبلتم. من اولین قربونیه عیدای فطر کعبتم. می‌میرم از عشق چشات اگه ندی تو حاجتم.

پشت دیوار شب یه راهی داره که میره یه راست در خونه ستاره. چار قدم از ور دل ما که رد شی، می‌بینی ماه شب چارده داره خورشید خانمو ابروشو ور میداره.[نیازمند منبع]