مرتضی عقیلی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مرتضی عقیلی (۱۲ سپتامبر ۱۹۴۱) (۲۱ شهریور ۱۳۲۰) بازیگر ایرانی است. زادهٔ تهران، دیپلم‌گرفتهٔ دبیرستان و دوره‌دیده نزد شاهین سرکیسیان؛ از سال ۱۹۶۲م/ ۱۳۴۱ش به تئاتر و از ۱۹۷۱م/ ۱۳۵۰ش به سینما درآمد. به کارگردانی، فیلمنامه‌نویسی و تهیه‌کنندگی نیز روی آورد. تا ۱۹۸۰م/ ۱۳۵۹ش در فیلم‌ها و نمایش‌های بسیاری نقش آفرید. سپس به ایالات متحده مهاجرت کرد، و حرفهٔ تئاتر خود را گاه به گاه ادامه داد. در تابستان ۲۰۱۹م/ ۱۳۹۸ش به ایران بازگشت.[۱]

گفتاوردها[ویرایش]

  • من شاگرد شاهین سرکیسیان در تئاتر هستم که به ما یاد داد صحنه تئاتر مقدس است و باید برای ورود به آن غسل کرد و تمیز بود.
  • … یک شب با خودم شروع به فکر کردن و حرف زدن کردم دربارهٔ اینکه چه کسی هستم و در غربت چه می‌کنم، کسی من را نمی‌شناسد و با من سلام و احوالپرسی نمی‌کند. با خودم کنار آمدم و به سراغ کارهای دیگر گشتم…
  • همیشه آرزوی‌ام این بود که در ایران روی صحنه بروم. نمی‌دانید چقدر خوشحالم که در خاک وطن خودم حضور دارم. من خیلی شب‌ها برای ایران گریه کردم و دلتنگ حضور در آن بودم. سال‌های سال در غربت به عشق ایران و بازگشتن به ایران روز را به شب رساندم و شب را به صبح. خوشحالم که به ایران بازگشتم.
    • ۵ مارس ۲۰۲۲/ ۱۴ اسفند ۱۴۰۰؛ گفتگو با «خبرآنلاین»[۲]

منابع[ویرایش]

  1. امید، جمال. فرهنگ سینمای ایران. تهران: نگاه، ۱۳۷۷ش-۱۹۹۸م. ۲۹۷. شابک ‎۹۶۴۶۱۷۴۸۹۲. 
  2. «مرتضی عقیلی: آرزوی‌ام این بود که در ایران روی صحنه بروم/ تحقق یک رؤیای ۴۰ ساله». خبرآنلاین، ۱۴ اسفند ۱۴۰۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۲ مه ۲۰۲۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ