محمد گلبن

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

محمد رحیمی شهرت‌یافته با تخلُّص گُلبُن (۱۹۳۴، کهیاز، اردستان - ۱۰ مه ۲۰۱۳، تهران) مقاله‌نویس، پژوهشگر ادبی، مؤلف و شاعر ایرانی بود.[۱]

گفتاوردها[ویرایش]

قصّهٔ عشق
مرا غیر عشق تو سودا نباشد      جز اینم به گیتی تمنّا نباشد
مرنجان دل آرزومند ما را      که این شیوه از چون تو زیبا نباشد
چو آغاز گردد حدیث غم عشق      سرانجام این قصّه پیدا نباشد
به عشق ای دل از نیکنامی مزن دم      که عاشق ندیدم که رسوا نباشد
مرا بیم جان نیست در راه جانان      که هیچم در این راه پروا نباشد
مرا جز تو یاری نباشد نگویی      که پابند مهرت دل ما نباشد
جدا از تو ای جان چه گویم که چونم      همان بِه که رازم هویدا نباشد
به وصف جمالت سخن چون سراید      کسی را چون طبع توانا نباشد
چو عمر از بر من مرو باش یک دم      دلم در فراغت شکیبا نباشد
لبم سال‌ها دور باد از لب تو      اگر در ثنای تو گویا نباشد
به جانت قسم یاد کرده‌ست گلبن      که ما را به جز تو دلارا نباشد[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ برقعی، محمدباقر. سخنوران نامی معاصر ایران. ج. چهارم. نشر خرم، چاپ ۱۳۷۳. ص۳۰۴۴. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۹۷۲۴۰۴.