فدریکو گارسیا لورکا

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
FEDERICO GARCIA LORCA (13451705834).jpg

فدریکو گارسیا لورکا (به اسپانیایی: Federico del Sagrado Corazón de Jesús García Lorca) (زاده ۵ ژوئن ۱۸۹۸ - درگذشته ۱۹ اوت ۱۹۳۶) شاعر و نویسنده اسپانیایی است.

گفتاوردها[ویرایش]

آوازهای کولی[ویرایش]

  • «احساس کردم که مرا کشته‌اند. به کافه‌ها، قبرستان‌ها، کلیساها یورش بردند. میان بشکه‌های شراب و گنجه‌ها را گردیدند. سه نفر را به خون کشیدند تا دندان‌های طلا را بکشند. اما مرا هرگز نیافتند. آیا هرگز نیافتنم؟ نه، هرگز نیافتنم.»[۱]
  • «آسمان آبستن باران و برف است برو برقص روی سبز روی سبز که سبز می‌کند من با تو خواهم رفت.»
  • «چرا در حصار آینه‌ها زاده شدم؟ هالهٔ روز مرا احاطه کرده‌است و شب مرا در تمامی ستارگانش تکثیر می‌کند.»

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. فدریکو گارسیا لورکا، آوازهای کولی، ترجمهٔ رضا معتمدی، انتشارات نگاه، ۱۳۹۲.