پرش به محتوا

علی لندی

از ویکی‌گفتاورد

علی لندی (۱۳ اسفند ۱۳۸۵ – ۱ مهر ۱۴۰۰) نوجوانی اهل ایذه در استان خوزستان بود که در ۱۸ شهریور ۱۴۰۰ در یک حادثهٔ آتش‌سوزی، پس از اقدام به نجات دو نفر از همسایگان اقوامش، دچار سوختگی شد. وی پس از دو هفته بستری بودن در بیمارستان، بر اثر جراحات ناشی از سوختگی درگذشت. اقدام او واکنش‌های گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های ایران داشت و در رسانه‌های خارج از ایران نیز منعکس شد. مقام‌های سیاسی از جمله سید علی خامنه‌ای و رئیس جمهور وقت ایران برایش پیام تسلیت صادر کردند. برخی رسانه‌ها به او لقب «نوجوان فداکار ایذه‌ای» دادند.

درباره او

[ویرایش]
  • «فداکاری نوجوان ایذه‌ای مصداقی از ایثارگری مردم ایران است. این ایثارگری نوعی جانبازی و یک امر مقدّس است که باید نمایش داده شود. ما در جریان پیروزی انقلاب و جنگ تحمیلی و عرصه‌های دیگر تا به امروز، شخصیت‌های بزرگ فراوانی داریم که نقش الگویی دارند و این شخصیت‌ها باید الگوی جامعهٔ ما باشند؛ نه کسانی که ثروت و رفاه بیشتری دارند.»
  • «نام این نوجوان عزیز که دلاورانه و پروانه‌وار به دل آتش زد تا جان دو انسان را نجات دهد، در شمار قهرمانان ملی این مرز و بوم و در امتداد حسین فهمیده‌ها و بهنام محمدی‌ها ثبت خواهد شد. داستان ایثار این قهرمان ملی، باید به زبان هنر و قلم اصحاب فرهنگ و رسانه به گونه‌ای تاریخی روایت شود تا این نوجوان اسوه، الهام‌بخش نسل‌های آینده فرزندان ایران اسلامی باشد. بی‌شک، هر ایرانی به داشتن چنین فرزندان غیوری به خود می‌بالد.»
  • «به خانوادهٔ لندی باید تسلیت گفت، اما ستایش یک رفتار و قهرمان‌سازی از فاعل آن حرکت، یعنی ترویج آن … آیا خیل ستایش‌گران و قهرمان‌سازان به فرزند یا کودک عزیزان خود چنین توصیه‌ای می‌کنند؟ آیا حاضرند این رفتار به عنوان یک وظیفه اجباری شود یا دست‌کم وظیفهٔ اخلاقی لحاظ شود؟».
  • «تقدیر از علی لندی، نوجوان ایذه‌ای که برای نجات جان همسایگان قربانی آتش شد، اگرچه موجب تسلی خاطر خانواده و حتی جامعه است، اما نمایش او به عنوان فداکار و ساختن الگوی قهرمانی از او عاقلانه به نظر نمی‌رسد. کدام یک از ما حاضر است فرزندش را به اقدامی مشابه و تکرار این رفتار پر خطر تشویق کند؟ حاضر نیستیم. اما آیا ما از فداکاری و شجاعت به دوریم؟ یا به عنوان افرادی بالغ تشخیص می‌دهیم باید مرزی میان فداکاری و ندانم‌کاری و اشتیاق اثبات وجود نوجوانی و غلیان احساسات ناپخته در نظر گرفت؟ ... به گمان من، به جای تولید قهرمان، نیاز به توزیع نظم و آموزش داریم ... فداکاری می‌تواند با آموزش‌های مختلف بهینه شود. به‌گونه‌ای که برای کمک به دیگران جان خودمان را از دست ندهیم و زخم مضاعف نشویم. با تولید علی لندی‌های بیشتر، حال جامعهٔ ما بهتر نخواهد شد. داغی بر سینهٔ والدین او مانده و بخشی از عواطف همهٔ ما که او را شناختیم تا ابد سوخته است. البته، همیشه راحت‌تر است که با درست کردن یک قهرمان بی‌گناه، کم‌کاری‌های خودمان را بپوشانیم. اشکی بریزیم، احساساتی شویم، تفکر خاصی را بر خون کسی سوار کنیم و همهٔ ما تا حادثهٔ بعدی، همه‌چیز را فراموش کنیم…»
  • «بخش زیادی از آنچه به نقل از علی لندی در رسانه‌های نزدیک به جریان راست افراطی در کشور منتشر شده است، حقیقت ندارد.»

پیوند به بیرون

[ویرایش]
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
علی لندی
دارد.