علی صافی اصفهانی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

علی صافی اصفهانی (۱۹۵۸) مجتهد شیعه ایرانی-عراقی.

گفتاوردها[ویرایش]

سخنان از او ممکن است با دشنام همراه باشد.

  • دربارهٔ نعمته صالحی: «این بار دستِ خیانتکار اهل تصوف به هم‌داستانی وهابیت وحشی و خونخوار از آستین زنی صوفی‌مسلک، جاهل مطلق، عنود، مستِ مقام و مکنت و تازه به دوران رسیده، بیرون آمد و در حریم آستان مقدس رضوی، اسلام راستین را نشانه گرفت... مسئلت داریم که دستِ نجس و پلید این زن صوفی بخت برگشته را و اربابان وهابیش را قطع نماید. جا دارد که اینگونه دانشگاه‌ها را که یهودِ امتِ پیغمبر (صوفیه) در آن لانه کرده‌اند بر سر این زن و سلسله‌های دیگر صوفیه ویران کرد. زن فلک‌زدهٔ دیوانه‌ای به ساحت مقدس بانوی بزرگواری جسارت نموده که هستی شیعه و دار و ندار شیعه از برکت نام مبارک او و یاد او و عنایات خاصهٔ اوست و این درد را به کدامین وجدان بیداری باید شکایت برد؟... این شمشیر بغض و عداوت از اقطاب گذشتهٔ این زنی فاسده یعنی مولوی و شمس به میراث گذاشته شده که یکی انکار عرفان صدیقهٔ کبری علیها السلام را نمود و دیگری فضائل این یگانهٔ روزگار را دزدید و به عایشه بخشید.»[۱]
  • «استعمار پیر انگلیس بی اعتنا به همه این مقدسات با کمال بی شرمی و گستاخی در تلاش است تا دست ایتام آل محمد را از قرآن و عترت کوتاه کند و بوسیله امثال مولوی و شمس تبریزی فساد را و بت‌پرستی را و شهوت‌رانی را و ناپاکی را و جهل و نادانی و خرافه پرستی را بنام عرفان جایگزین نماید و این پست‌ترین موجودات را (که فرمود انهم اخس طوائف الصوفیه) شریف‌ترین خلق خدا معرفی کند».[۲]
  • «امثال بایزید بسطامی مدعی الوهیت و مولوی سنی متعصب که ناموسش را در اختیار شمس قرار داد و غزالی... رجس نجس و خرقانی مشرک و ابوسعید زندیق و پیروان آنها و صدای اعتراض کسی بلند نشدن خیلی جای تأمل و تأسف دار».[۳]

منابع[ویرایش]