سید اشرف‌الدین حسینی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

سیّد اشرف‌الدین بن عبدالله، حسینی قزوینی گیلانی (۱۸۷۱، رشت - ۲۰ مارس ۱۹۳۴، تهران) فقیه شیعه، کنشگر سیاسی، مؤلف، روزنامه‌نگار و شاعر ایرانی بود که برای انتشار روزنامهٔ نسیم شمال شهرت فراگیر یافت.[۱]

Ashrafedin Hoseini.jpg

گفتاوردها[ویرایش]

گوش شنوا کو
تا چند زنی نعره که قانون خدا کو      گوش شنوا کو
کو آن که دهد گوش به عرضِ فقرا کو      گوش شنوا کو
مردم همگی مست و ملنگ‌اند به بازار      از دین شده بیزار
انصاف و وفا و صفت و شرم و حیا کو      گوش شنوا کو
در علم و ترقی همه آفاق عوض شد      اخلاق عوض شد
ما را به سوی علم و یقین راهنما کو      گوش شنوا کو
عالم همه از خلوت نورای متشعشع      گردیده مخلّع
بر پیکر ما خلعت موزون و رسا کو      گوش شنوا کو
در خانهٔ همسایه عروسی است آمُلا      به به! بارک الله
آن شاخه نباتی که شود قسمت ما کو      گوش شنوا کو
این دوره مگر دورهٔ رباب حجال است؟      یا قحط رجال است
هر گوشه بساطی ز شراب است و قمار است      دیگی سرِ بار است
ای مسجدیان امر به معروف شما کو؟      گوش شنوا کو
پرسید یکی رحم و مروت به کجا رفت؟      گفتم به هوا رفت
مرغی که بَرَد کاغذِ ما را به هوا کو؟      گوش شنوا کو
دیدیم به باغی فقرا دسته به دسته      بر سبزه نشسته
یک نیمهٔ ایران ز معارف همه دورند      نیمی شل و کورند
اندر کف کورانِ ستمدیده عصا کو      گوشِ شنوا کو[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ برقعی، محمدباقر. سخنوران نامی معاصر ایران. ج. چهارم. نشر خرم، چاپ ۱۳۷۳. ص۳۶۳۹. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۹۷۲۴۰۴.