سعید سلطان‌پور

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو

سعید سلطان‌پور (زاده ۱۳۱۹ در سبزوار - درگذشته ۱۳۶۰ در تهران)، کارگردان تئاتر، نمایش‌نامه‌نویس و شاعر ایرانی بود. او، به سبب تیربارانش در سال ۱۳۶۰ و شرکت در «شب‌های شعر گوته» درسال منتهی به انقلاب ۱۳۵۷ ایران، سرشناس‌ترین شاعر زندانیان سیاسی در دههٔ ۵۰ است.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «نغمه در نغمهٔ خون غلغله زد، تندر شد/شد زمین رنگ دگر، رنگ زمان دیگر شد//چشم هر اختر پوینده که در خون می‌گشت/برق خشمی زد و برگردهٔ شب خنجر شد»
    • غزل زمانه[۱]
  • «هلا اردک که تاجت نیلگونه/پر و بال سفیدت غرق خونه//تو با غمخوار خود بودی همیشه/چرا تنهایی و بی آشیونه»
    • ترجمهٔ شعر ترکی سرودهٔ بایاتی «یاشیل دیر باشین اردک/آل دیر قوماشین اردک//همیشه جت گزردین/هانی یولداشین اردک»[۲]
  • «آن دلاور که قفس با گُلِ خون می‌آراست/لبش آتش‌زَنه آمد، سخنش آذر شد//آتشِ سینهٔ سوزانِ نوآراستگان/ تاولِ تجربه آورد، تبِ باور شد//وَه که آن دلبرِ دلباخته، آن فتنهٔ سرخ/رهروان را رهِ شبگیر زد و رهبر شد//شاخهٔ عشق که در باغ زمستان می‌سوخت/آتشِ قهقه در گل زد و بارآور شد»
    • غزل زمانه[۳]

پانویس[ویرایش]

  1. سلطان‌پور، سعید، از کشتارگاه، ۱۳۵۸، صفحهٔ ۸.
  2. بایاتیلار / سعید سلطانپور / قیزیل ایاق / آشیق عبدالعلی. یوتیوب.
  3. غزل زمانه با صدای سعید سلطان‌پور، یوتیوب.

در پروژه‌های خواهر می‌توانید در مورد سعید سلطان‌پور اطلاعات بیشتری پیدا کنید.

Search Wikipedia در میان مقاله‌ها از ویکی‌پدیا
Search Wiktionary در میان واژه‌ها از ویکی‌واژه
Search Wikibooks در میان کتاب‌ها از ویکی‌نسک
Search Wikisource در میان متون از ویکی‌نبشته
Search Commons در میان تصویرها و رسانه‌ها از ویکی‌انبار
Search Wikinews در میان خبرها از ویکی‌گزارش