در خیابانی که تو زندگی می‌کنی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

در خیابانی که تو هستی (به انگلیسی: On The Street Where You Live) رمانی است از مری هیگینز کلارک (با نام اصلیِ Mary Theresa Eleanor Higgins) که از خانواده‌ای ایرلندی در نیویورک متولد شده‌است. این کتاب در سال ۲۰۰۱ توسط انتشارات سایمون و شوستر انتشار یافت.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «تمام ساکنان منطقه و جهانگردهای تابستانی در زیباییهای آنجا با هم سهیم بودند، اما هیچ‌کسی در اسراری که او از آن آگاه بود، سهیم نبود. او در خیابان هیز قدم می‌زد و مادلین شیپلی را مجسم می‌کرد که در هفتم سپتامبر ۱۸۹۱، در اواخر بعد از ظهر در تراس هلالی شکل خانه اش روی کاناپهٔ حصیری نشسته و کلاه پهن حاشیه دار خود را در کنارش گذاشته‌است. آن موقع، مادلین نوزده سال داشت و با آن چشمهای قهوه ای و موهای قهوه ای تیره و در آن لباس کتانی سفید آهاردار بسیار موقر و متین به نظر می‌رسید. فقط او آگاه بود که چرا می‌بایست مادلین تا یک ساعت بعد می‌مرد.»[۱]
  • «توجیه مردم این بود که اقامت در اسپرینگ لیک، که به نظر می‌رسید خانه‌های سبک ویکتوریایی آن از سال ۱۸۹۰ تا به امروز هیچ تغییری نکرده‌است، ارزشش را دارد که آدم رنج سفر را به جان بخرد و برای رسیدگی به کارهایش به نیویورک برود؛ و همه عقیده داشتند که رایحهٔ فرح بخش و همیشه حاضر دریا روح و روان را زنده می‌کند. هر کسی که در گردشگاه ساحلی قدم می‌زد، از شکوه و جلال اقیانوس اطلس به وجد می‌آمد. این گردشگاه که حدود سه چهار کیلومتر امتداد داشت، یکی از گنجینه‌های اسپرینگ لیک محسوب می‌شد.»
  • «اگر می‌خواهی برای یک سال خوشحال باشی، لاتاری را ببر. اگر می‌خواهی برای همیشه خوشحال باشی، کاری که انجام می‌دهی را دوست داشته باش.»

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مری هیگینز کلارک، در خیابانی که تو زندگی می‌کنی، ترجمهٔ نفیسه معتکف، انتشارات لیوسا، ۱۳۹۶.