پرش به محتوا

خوزه هرناندز

از ویکی‌گفتاورد
خوزه هرناندز

خوزه هرناندز (به انگلیسی: José Hernández) (۱۰ نوامبر ۱۸۳۴ – ۲۱ اکتبر ۱۸۸۶) نویسنده، روزنامه‌نگار، شاعر، سیاستمدار، و پرسنل نظامی اهل آرژانتین بود.[۱]

گفتاوردها

[ویرایش]
  • «هر کس به یاد بیاورد که چه رنجی کشیده است، که آنچه هست، ای دوست، من، حساب خود را اینگونه انجام می‌دهم: آنچه گذشته بود اکنون گذشته است. فردا روز دیگری خواهد بود.»[۲]
  • «برادران متحد باشید
زیرا این قانون اول است.
اتحاد واقعی داشته باشید
در هر زمان،
زیرا اگر بین خود دعوا کنند
بیگانگان آنها را می‌بلعند.»
  • «شر درختی است که وقتی بریده می‌شود، رشد می‌کند و جوانه می‌زند.»
  • «کسی که مجبور به تحمل رنج و اشک است، تجربه زندگی را جمع می‌کند، حتی تا حد بخشیدن و قرض دادن، زیرا هیچ چیز به اندازه رنج و اشک آموزنده نیست.»
  • «فرصت مانند آهن است: باید تا داغ است به آن ضربه زد.»
  • «اگر چیزی به ما یاد ندهند، از شغل‌ها سوءاستفاده نمی‌کنند.»
  • «هیچ زمانی نیست که تمام نشود و هیچ وسوسه‌ای نیست که پایان نیابد»
  • «زیرا مرغ نغمه سرا هرگز از خواندن بر درختی که گل نمی‌دهد، بازنمی‌ماند.»
  • «بدان که فراموش کردن بدی‌ها نیز نوعی حافظه است.»
  • «فقط ترسوها با زنان شجاع هستند.»

منابع

[ویرایش]
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ