خوزه هرناندز
خوزه هرناندز (به انگلیسی: José Hernández) (۱۰ نوامبر ۱۸۳۴ – ۲۱ اکتبر ۱۸۸۶) نویسنده، روزنامهنگار، شاعر، سیاستمدار، و پرسنل نظامی اهل آرژانتین بود.[۱]
گفتاوردها
[ویرایش]- «هر کس به یاد بیاورد که چه رنجی کشیده است، که آنچه هست، ای دوست، من، حساب خود را اینگونه انجام میدهم: آنچه گذشته بود اکنون گذشته است. فردا روز دیگری خواهد بود.»[۲]
- «برادران متحد باشید
- زیرا این قانون اول است.
- اتحاد واقعی داشته باشید
- در هر زمان،
- زیرا اگر بین خود دعوا کنند
- بیگانگان آنها را میبلعند.»
- «شر درختی است که وقتی بریده میشود، رشد میکند و جوانه میزند.»
- «کسی که مجبور به تحمل رنج و اشک است، تجربه زندگی را جمع میکند، حتی تا حد بخشیدن و قرض دادن، زیرا هیچ چیز به اندازه رنج و اشک آموزنده نیست.»
- «فرصت مانند آهن است: باید تا داغ است به آن ضربه زد.»
- «اگر چیزی به ما یاد ندهند، از شغلها سوءاستفاده نمیکنند.»
- «هیچ زمانی نیست که تمام نشود و هیچ وسوسهای نیست که پایان نیابد»
- «زیرا مرغ نغمه سرا هرگز از خواندن بر درختی که گل نمیدهد، بازنمیماند.»
- «بدان که فراموش کردن بدیها نیز نوعی حافظه است.»
- «فقط ترسوها با زنان شجاع هستند.»
