خوآن رولفو

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Rulfo por Lyon.jpg

خوآن نپوموسنو کارلوس پرز رولفو ویزکاینو (به اسپانیایی: Juan Nepomuceno Carlos Pérez Rulfo Vizcaíno) (زادهٔ ۱۶ مه ۱۹۱۷ در آپلکو، خالیسکو – درگذشتهٔ ۷ ژانویه ۱۹۸۶ در مکزیکوسیتی) نویسنده و عکاس مکزیکی است.

گفتاوردها[ویرایش]

دشت سوزان[ویرایش]

  • «همان‌جا دراز افتاده بود و به ما که درمی‌رفتیم نگاه می‌کرد، مرگش را با ما قسمت می‌کرد. انگار داشت به ما می‌خندید، با دندان‌های خون آلود و نمایانش.»[۱]
  • «حالا می‌دانم که ناتالیا از کاری که کرده، ناراحت و پشیمان است. من هم همین‌طور. اما این پشیمانی نه ما را از شر احساس گناه خلاص می‌کند و نه آرامش از دست رفته مان را به ما پس می‌دهد.»
  • «حالا می‌آیی و می‌خواهی دل مرا نرم کنی، اما نمی دانی که دوباره زنده کردن یک مرده سخت‌تر است تا زندگی تازه به کسی دادن.»

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. خوان رولفو، دشت سوزان، ترجمهٔ فرشته مولوی، انتشارات ققنوس.