حافظ جلاجل باخرزی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

حافظ جلاجل باخرزی از خوانندگان و خنیاگران زمان شاه طهماسب یکم، شاه اسماعیل دوم، شاه محمد خدابنده و شاه عباس یکم بود. وی در خوانندگی و گویندگی در عصر خود بر دیگران برتری داشته‌است.

دربارهٔ او[ویرایش]

اسکندربیک ترکمان

در کتاب عالم آرای عباسی دربارهٔ او می‌نویسد: «حافظ جلاجل خوانندگی و گویندگی را جمع کرده در هر دو شیوه مرتبه کمال داشت.[۱]» وی لقب چالچی‌باشی داشت و در زمان شاه عباس یکم قرب و منزلت یافت. حافظ جلاجل را به داشتن مذهب تسنن نزد شاه متهم می‌کردند. وی سرانجام در قزوین درگذشت.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. پارسادوست، منوچهر. شاه اسماعیل دوم شجاع تباه شده. تهران. صفحه ۱۶۴ و ۱۶۵: شرکت سهامی انتشار، ۱۳۸۱. شابک ‎۹۶۴۳۲۵۱۰۶۳. 
  2. حافظ جلاجل باخرزی ویستا
Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ