جعفر شریف‌امامی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Jafar Sharif-Emami - 023.png

جعفر شریف‌امامی (۹ سپتامبر ۱۹۱۰، تهران - ۶ ژوئن ۱۹۹۸، نیویورک) از سیاست‌مداران ایرانی دوران پهلوی بود که در طی دو دوره، نخست‌وزیر ایران و به مدت ۱۵ سال، رئیس مجلس سنای ایران بود.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «امینی بعد از من نخست وزیر شد و شروع کرد به پرونده سازی برای اشخاص مختلف، من جمله برای من، می‌خواست که یک پرونده درست بکند. فرستاده بود وزارت صنایع که ببینند چه کار می‌شود کرد که برای من یک پرونده درست بشود. آنها هم بدون آنکه بررسی بکنند و ببینند مطلب از چه قرار است، گفته بودند، «بله، این کارخانه را بدون اینکه مناقصه بدهند، ساختند و این خلاف قانون محاسبات است» و از این حرف‌ها... حالا تا پرونده را فرستادند به دادگستری و جریان رسیدگی اینها شروع بشود، امینی از کار افتاد. بنده هم حالا هیچ اطلاعی ندارم که یک چنین پرونده‌ای برای بنده در وزارت دادگستری درست شده.»
  • «تمام دستگاه سازمان برنامه از این بابت ناراحت بود. شرکت نفتی‌ها هم که با سازمان برنامه‌ای‌ها خصوصیتی داشتند یا دوست بودند، آنها همه ناراحت بودند. البته هیچ‌کدام هم حاضر نشده بودند که بنشینند، بپرسند، ببینند که این جریانش چه بوده؟ چه شده؟ به چه ترتیب این کارخانه ساخته شده است؟ فکر می‌کردند که مثلاً کارخانجات دیگری که دولت قبلاً می‌خرید، یک مناقصه می‌داد. یک کارخانه قند – فرض کنید – می‌خرید. پیشنهاداتی می‌رسید. یکی‌اش را انتخاب می‌کردند، نصب می‌کردند، فلان و اینها. این هم همین جور شده. حال اینکه نمی‌دانستند که این کارخانه بدون اینکه یک دینار اعتبار دولت در آن مطرح بشود، به وجود آمده. فقط کمکی که به این کار شد این بود که گازی که آنجا داده می‌شد، تا موقعی که سرمایه اینها مستهلک (نشده باشد)، پای آنها حساب نشد.»

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. نقل از «تاریخ معاصر: از خاطرات جعفر شریف امامی»، روزنامه دنیای اقتصاد، شمارهٔ ۲۶۲۱، ۳۱ فروردین ۱۳۹۱، صفحهٔ ۳۱.
  2. نقل از «تاریخ معاصر: از خاطرات جعفر شریف امامی»، صفحهٔ ۳۱.