جاحظ

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ابوعثمان عمرو بن بحر جاحظ (۱۶۰–۲۵۵ق) مشهور به جاحظ؛ ادیب معتزلی نویسنده بسیاری از تألیف‌های سده ۳ق، از اهالی بصره بود.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «[کتاب] بوستانی است در آستین و باغی در بغل، سخنگوی مردگان و ترجمانِ زندگان.»
  • «کتاب ساکت است، تا هنگامی که به سکوت نیاز دارید؛ زبان‌آور است، هر زمان که گفتگو خواهید. هرگز زمانی که سخن می‌گوید، حرفتان را قطع نمی‌کند اما وقتی احساس تنهایی می‌کنید، همراه و هم‌سخن شماست. کتاب دوستی است که هیچ‌گاه شما را نمی‌فریبد یا تملقتان را نمی‌گوید و همراهی است که هرگز از شما خسته نمی‌‌‌‌‌‌شود.»[۱]

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
جاحظ
دارد.
  1. حسنی، سلیم. ۱۰۰۱ میراث مسلمانان در جهان ما. تهران: نشر طلایی، زمستان ۱۳۹۰. ۶۲. شابک ‎۹۷۸۶۰۰۶۲۲۹۰۴۱.