باغ

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

باغ فضایی است که در آن به دست انسان گل یا درخت کاشته شده باشد.

William Blake Eve Tempted by the Serpent.jpg

گفتاوردها[ویرایش]

  • نشانه‌شناسی: باغ نماد بهشت زمینی، مرکز کیهان، بهشت آسمانی و نشانهٔ آن مرحله‌ای از مراحل معنوی است که با طبقات بهشت ارتباط دارد.»
  • «بهشت زمینی در سفر آفرینش باغی بوده که حضرت آدم در آن کشت می‌کرده و مرتبط است با استیلای نباتات و اولویتِ آن‌ها در شروع یک دوره، و در پایان این دوره است که اورشلیم آسمانی شهری خواهد شد. در رم باستان، باغ یادآور بهشت گمشده است. می‌توان گفت که در روزگار ما همچنان انعکاس و جوهر جهان، باغ‌های ایرانی و ژاپنی هستند.»
  • «باغ‌ها خاور دور دنیایی کوچک است، و در ضمن، طبیعت مرمت‌شده است و بازگرداندنِ طبیعت به صورت اولیهٔ آن، باغ دعوت آدمی است به مرمت طبیعت اولیهٔ وجود.»
  • «صحن مساجد و حیاط خانهٔ مسلمانان نیز با حوض مرکزی‌اش تصویری از باغ بهشت است.»
  • «در ایران که باغ معنایی نه فقط دنیایی چون ژاپن، بلکه معنایی ماوراءالطبیعه و عرفانی به خود می‌گیرد، عشق باغ‌ها مضمون اصلی معنویت در دنیای است. از شهیرترین دیوان‌های شعر، گلستان و بوستان‌اند…»

منابع[ویرایش]

  1. شوالیه، ژان. «باغ (Jardin /Garden)». در Dictionnaire des symboles [فرهنگ نمادها]. ج. دوم. ترجمهٔ سودابه فضایلی. تهران: انتشارات جیحون، ۱۳۸۴. ص ۴۱. شابک ‎۹۶۴۶۵۳۴۱۴۷.