ایدیت وارتون

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Edith Newbold Jones Wharton.jpg

ایدیت وارتون (به انگلیسی: Edith Wharton) (زاده ۲۴ ژانویهٔ ۱۸۶۲ - درگذشته ۱۱ اوت ۱۹۳۷) یک نویسندهٔ داستان کوتاه، و طراح اهل ایالات متحده آمریکا بود. او به خاطر رمان عصر بی‌گناهی نخستین زنی شد که جایزه پولیتزر برای داستان را گرفت.

گفتاوردها[ویرایش]

عصر بی‌گناهی[ویرایش]

  • «تنهایی واقعی، زندگی کردن میان همهٔ این انسان‌های مهربانی است که از آدم فقط توقع تظاهر دارند.»[۱]
  • «آه، یک مکالمهٔ خوب؛ هیچ چیزی نظیر آن وجود ندارد، مگر نه؟ هوای افکار، تنها هوایی است که ارزش استشمام را دارد.»
  • «اما بعد از لحظه ای، حسی از تباهی و ویرانی بر او چیره شد. آن‌ها آن جا بودند، نزدیک به هم و در حصار امنیت؛ با این حال، آن قدر اسیر سرنوشت‌های متفاوتشان بودند که انگار به اندازهٔ نصف دنیا میانشان فاصله بود.»

منابع[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ
  1. ادیت وارتون، عصر بی‌گناهی، ترجمهٔ پرتو اشراق، انتشارات نقد افکار، ۱۳۷۹.