اوریانا فالاچی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
«هر چه انسان تر باشیم زخم‌ها عمیق‌تر خواهند بود. هر چه بیشتر دوست بداریم بیشتر غصه خواهیم داشت. بیشتر فراق خواهیم کشید و تنهایی هایمان بیشتر خواهد شد. شادی‌ها لحظه‌ای و گذرا هستند. شاید خاطرات بعضی از آنها تا ابد در یاد بماند اما رنجها داستانش فرق می‌کند تا عمق وجود آدم رخنه می‌کند و ما هر روز با آنها زندگی می‌کنیم. انگار که این خاصیت انسان بودن است…» از کتاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد

اوریانا فالاچی ‏(۲۹ ژوئن ۱۹۲۹ – ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶) روزنامه‌نگار، نویسنده و مصاحبه‌گر سیاسی ایتالیایی.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «فقط کسانی که خیلی گریه کرده باشند، خندیدن را بلدند.»
    • بدون منبع
  • «لحظاتی وجود دارد که من همچون تشنه‌ای که خواهان آب خنک است، مرگ را آرزو می‌کنم. حتی یکبار هم آن را آزمایش کردم. با تپانچه پدرم. تازه از جنگ برگشته بودم. تپانچه را به شقیقه‌ام گذاشتم، ماشه را کشیدم. بنگ. اسلحه خالی بود.»
    • پنه لوپه به جنگ می‌رود
  • «من از نه سالگی با درد و مرگ دست و پنجه نرم کرده‌ام. در ویتنام، در لبنان، مکزیک، بولیوی یا هر جای دیگر. اما از سال ۱۹۹۲ که زیر تیغ جراحی برای بهبود سرطان سینه قرار گرفته‌ام هر روز می‌میرم.»[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. اوریانا فالاچی درگذشت - تاریخ نشر: ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶ - نویسنده: مریم افشنگ - ناشر: دویچه وله - نشانی بایگانی

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ