الگا اروزکو

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

الگا اروزکو (۱۷ مارس ۱۹۲۰، توآی لا پامپا - ۱۵ اوت ۱۹۹۲، بوئنوس آیرس) شاعر آرژانتینی بود.

Olga Orozco (1920-1999).jpg

گفتاوردها[ویرایش]

  • «واقعیت، آری، واقعیت
آذرخشی است نامرئی
که روشن می‌دارد اندرون ما را برای رؤیت تنهایی خدا.
این آسمانی است که رخنه می‌کند.
این فضایی است آکنده از اکسیژنِ مرگ.
این میز شناور بزرگی است.
که گردادگرد آن مهمانان نشسته‌اند، در نقش
غایبین
هر یک جام خود را دارد
برای نوشیدن از شرابی که عطش را فرونمی‌نشاند
هر یک بشقاب خود را
برای خوردن از غذایی که گرسنگی را مهار نمی‌کند
و برای هر دو نفر، نیمی از قرص نان:
معجزه‌ای متلاشی، پیوندی مهجور
و در عرصهٔ عشق، میان تن‌های دو تنها، هبوطی
همچون تپش واهیب بال‌هایی
پروازکنان به سوی ابدیت
با ضرباهنگ وداعی زمینی
واقعیت، آری واقعیت:
چفت و بست صومعهٔ متروک بر همهٔ دروازه‌های آرزو.
واقعیت و رؤیا[۱]

منابع[ویرایش]

  1. حسن‌زاده، فریده. شعر زنان در سدهٔ بیستم میلادی. تهران: نگاه، ۲۰۰۱. ۲۴۴. شابک ‎۹۶۴۳۵۱۰۴۷۶.