ارفع اطرائی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ارفع اطرائی (۱۹۴۱) مؤلف ایرانی و پژوهشگر موسیقی ملی ایران.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «من در ایران زاده شدم، با آداب و رسوم اصیلی بزرگ شدم و تمام زندگی‌ام در ایران است. این برای من خیلی سخت است که بعد از ۷۵ سال زندگی در وطنم، حالا دور از همه تعلقات خاطرم در کشوری دیگر به سر می‌برم؛ اما وقتی یادم می‌آید که دکترهای ایران با من چه کردند، خیلی خوشحالم که الان اینجا هستم؛ چون اگر در تهران می‌ماندم، می‌مردم!»[۱]
  • «نسلی از موسیقی‌دانان بزرگ ما که الان دیگر وجود ندارند، خاطراتی داشتند که خود آن کتاب باارزشی است و خیلی خوب شد که جمع‌آوری شد، اما متأسفانه نسل کنونی ما نسلی هستند که خاطره ندارند، «نسل حاضر، نسلی است که خاطره ندارد، تاریخ را نمی‌شناسد».[۲]
  • «ابتدا باید سنت‌های خودمان را درک کنیم و تاریخ و فرهنگ خود را بشناسیم و به‌مرور آن را با پیشرفت‌های دنیای امروز همسو کنیم، نه اینکه به طور کامل سنت‌ها و مفاهیم گذشته را کنار بگذاریم و تقلیدی کورکورانه داشته باشیم که اینها همه توجه و رسیدگی و وقت و هزینه معینی می‌خواهد».[۳]
  • «فراگیری موسیقی بدون درک محضر استادی حقیقی، طریقی است نادرست، بنابراین باید در محضر استادی زانوی ادب بر زمین زند و راه و روش و پایبندی به اصول را فرابگیرد. نکته دیگر اینکه حرف‌شنوی داشته باشد و بخواهد واقعاً در این کار بماند، چیزی را از معلم بگیرد که مایه کند نه‌اینکه فقط تقلید کند. دارای خلاقیت و نوآوری باشد، اصلاً نباید مقلد باشد.».[۴]

منابع[ویرایش]