احمد حواری

از ویکی‌گفتاورد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ابوالحسن احمد بن ابی الحواری (۱۶۴ هـ - ۲۳۰ هـ) عالم و صوفی در سدهٔ دوم و سوم ق.

گفتاوردها[ویرایش]

از تذکرة الاولیاء ، عطار نیشابوری ، بخش «ذکر احمد حواری»

  • «هر که عاقل تر بود به خدای عارف تر بود و هرکه به خدای عارف تر بود زود بمنزل رسد.»
  • «فاضلترین گریستن، گریستن بنده بود در فوت شدن اوقاتی که نه بر وجه بوده باشد.»
  • «هر که بدنیا نظر کند بنظر ارادت دوستی حق تعالی او را نور فقر و زهد از دل او بیرون برد.»
  • «دنیا چون مزبله‌ای است و چایگاه جمع آمدن سگان است و کمتر از سگ باشد آنکه بر سر معلوم دنیا نشیند از آنکه سگ از مزبله، چون حاجت خود روا کند سیر شود بازگردد.»
  • «هر که نفس خویش را نشناسد او در دین خویش در غرور بود.»
  • «مبتلا نگرداند حق تعالی هیچ بنده‌ای را به چیزی سخت تر از غفلت و سخت دلی.»

دربارهٔ او[ویرایش]

  • «آن شیخ کبیر، آن امام خطیر آن زین زمان، آن رکن جهان، آن ولی قبه تواری قطب وقت، احمد حواری، رحمةالله علیه یگانه وقت بود و در جمله فنون علوم عالم بود و در طریقت بیانی عالی داشت و در حقایق معتبر بود و در روایات و احادیث مقتدا بود و رجوع اهل عهد در واقعیات بدو بود و از اکابر مشایخ شام بود و بهمه زبانها محمود بود.»