سوگواری محرم: تفاوت میان نسخهها
محتوای حذفشده محتوای افزودهشده
ابرابزار |
|||
خط ۵: | خط ۵: | ||
*«ثواب عزاداری وقتی در کنار کار و تلاش برای آسایش جامعه و رفع نیازهای ضروری مردم قرار میگیرد، افزون تر میشود.» |
*«ثواب عزاداری وقتی در کنار کار و تلاش برای آسایش جامعه و رفع نیازهای ضروری مردم قرار میگیرد، افزون تر میشود.» |
||
* ''[[حسن روحانی]]''<ref>http://www.president.ir/fa/83047</ref> |
* ''[[حسن روحانی]]''<ref>http://www.president.ir/fa/83047</ref> |
||
*« شیعیان به جای بزرگداشت این قیام و پرداختن به علل، نتایج، دستاوردها و نقش تاریخ ساز آن، بیشتر به حواشی ماجرا میپردازند، و در این میان، سخنرانان نیز بیتقصیر نیستند، قصهگویانی که از [[قرآن]] و [[نهج البلاغه]] اطلاع کمی دارند، یا اصلاً اطلاعی ندارند، و کمتر از آنها نقل میکنند، و این فرصت مغتنم را برای معرفی حقیقت دین به مردم از دست میدهند. بیش از نیمی از زمان هر مراسم، صرف عزاداری میشود! داستانهای بسیاری در مورد گلوی بریدة حسین، دستان بریده و فرق شکافتة ابوالفضل، گلوی شکافتة علی اصغر و جوانی علی اکبر تعریف میشود، اما افسوس و صد افسوس که هیچ کس نمیگوید اینها همه برای چه بود! نمیگویند چون یزید ظالم بود و [[حسین بن علی]] میخواست احقاق حق کند، آن اتفاقات روی داد! چطور ممکن است جامعهای ادعاء حب حسین داشته باشد ولی از اخلاق حسین و نوع دینداری او بیخبر باشد؟! اگر قبول داریم حسین بر حق بوده، پس مشکل در عدم شناخت صحیح حق و ناحق است! آن هم حق و ناحق امروز، نه ۱۴۰۰ سال پیش، که معما چو حل گشت آسان شود میپنداریم که در مصیبت حسین گریه میکنیم، ولی در اصل به حال خودمان میگرییم و این داستان تکراری عزاداریهای ما در طول [[تاریخ]] بوده است! چون اساساً اکثر ما حق و باطل را نمیشناسیم یا اگر شناختیم منافعمان ما را وادار به سکوت میکند.» |
|||
** سید [[علیاصغر غروی]]، ''عزاداریهای مرسوم بدعت یا سنت'' <ref>[http://arbabehekmat.org/fa/article#!/fa/article/index/post/392 عزاداریهای مرسوم بدعت یا سنت]</ref> |
|||
== منابع == |
== منابع == |
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ اکتبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۰:۴۶
سوگواری محرم عزاداریها و یادبودهایی مربوط به تشیع در نخستین ماه سال قمری است.
درباره
[ویرایش]- «ثواب عزاداری وقتی در کنار کار و تلاش برای آسایش جامعه و رفع نیازهای ضروری مردم قرار میگیرد، افزون تر میشود.»
- حسن روحانی[۱]
- « شیعیان به جای بزرگداشت این قیام و پرداختن به علل، نتایج، دستاوردها و نقش تاریخ ساز آن، بیشتر به حواشی ماجرا میپردازند، و در این میان، سخنرانان نیز بیتقصیر نیستند، قصهگویانی که از قرآن و نهج البلاغه اطلاع کمی دارند، یا اصلاً اطلاعی ندارند، و کمتر از آنها نقل میکنند، و این فرصت مغتنم را برای معرفی حقیقت دین به مردم از دست میدهند. بیش از نیمی از زمان هر مراسم، صرف عزاداری میشود! داستانهای بسیاری در مورد گلوی بریدة حسین، دستان بریده و فرق شکافتة ابوالفضل، گلوی شکافتة علی اصغر و جوانی علی اکبر تعریف میشود، اما افسوس و صد افسوس که هیچ کس نمیگوید اینها همه برای چه بود! نمیگویند چون یزید ظالم بود و حسین بن علی میخواست احقاق حق کند، آن اتفاقات روی داد! چطور ممکن است جامعهای ادعاء حب حسین داشته باشد ولی از اخلاق حسین و نوع دینداری او بیخبر باشد؟! اگر قبول داریم حسین بر حق بوده، پس مشکل در عدم شناخت صحیح حق و ناحق است! آن هم حق و ناحق امروز، نه ۱۴۰۰ سال پیش، که معما چو حل گشت آسان شود میپنداریم که در مصیبت حسین گریه میکنیم، ولی در اصل به حال خودمان میگرییم و این داستان تکراری عزاداریهای ما در طول تاریخ بوده است! چون اساساً اکثر ما حق و باطل را نمیشناسیم یا اگر شناختیم منافعمان ما را وادار به سکوت میکند.»
- سید علیاصغر غروی، عزاداریهای مرسوم بدعت یا سنت [۲]