داوید هیلبرت

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو

داوید هیلبرت (۲۳ ژانویه ۱۸۶۲ – ۱۴ فوریه ۱۹۴۳) ریاضیدان آلمانی و از مشهورترین ریاضی‌دانهای قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم.

گفتاوردها[ویرایش]

هیچ‌کس نخواهد توانست از بهشتی که کانتور برایمان ساخته‌است، ما را بیرون کند.
  • «با وجود اهمیتی که ریاضیات دارد این کاربرد نباید ملاک ارزش آن باشد.»
  • «هیچ‌کس نخواهد توانست از بهشتی که کانتور برایمان ساخته‌است، ما را بیرون کند.»
  • «نباید به کسانی باور داشت که امروز، با اتخاذ وجهه‌ای فلسفی و لحنی آمرانه و از بالا، زوال فرهنگ را پیش بینی می‌کنند و با نادانستنی‌ها کنار می‌آیند. برای ما هیچ موضوع ناشناختنی ای وجود ندارد و به عقیده من در علوم طبیعی نیز وضع چنین است. به جای این نادانستنی ابلهانه، بگذارید، شعار ما این باشد:
ما باید بدانیم - ما خواهیم دانست.»[۱]
  • «فیزیک مدرن برای فیزیکدانها بیش از حد دشوار است.»[۲]
  • «هر نوع علمی، اگر به درجه‌ای از بلوغ برسد، به طور اتوماتیک قسمتی از ریاضیات می‌گردد.»[۳]
  • «اگر پس از یک خواب هزارساله بیدار می‌شدم نخستین سؤال من این بود: حدس ریمان اثبات شده است؟»

پانویس[ویرایش]

  1. در هشت سپتامبر 1930 در سخنرانی در انجمن فیزیکدانان و ریاضیدانان درگونینزبرگ که در روی آرامگاهش در گوتینبرگ هم حک شده است.
  2. An early version attributed to the Göttingen School appears in a book review by Heinrich** Wieleitner in Isis, جلد هفتم، چهارم دسامبر 1925 صفحه597
  3. Axiomatic Thought (1918), printed in from Kant to Hilbert, Vol. 2 by Ewald

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ