عبدالله بن شبرمه

اِبْن‌ِ شُبْرُمه‌، يا ابوشبرمه‌ عبدالله‌ بن‌ شبرمة بن‌ طفيل‌ ضبّى (72-144ق‌/691 -761م‌)، قاضى‌ و فقيه‌ كوفى‌، اهل‌ ادب‌ وي‌ را به‌ نكته‌ سنجى‌ و زبان‌آوري‌ ستوده‌اند (جاحظ، 1/267). از نحوة زندگيش‌ چنين‌ برمى‌آيد كه‌ آميزش‌ با مردم‌ را بر انزواطلبى‌ (ابن‌ ابى‌ الحديد، 10/38) و كسب‌ مقام‌ اجتماعى‌ و نزديكى‌ با حاكمان‌ را بر شورش‌ و همراهى‌ با جريانهاي‌ مخالف‌ خلافت‌ وقت‌، ترجيح‌ مى‌داد.