تفاوت میان نسخه‌های «منیرو روانی‌پور»

پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز
جز
 
==از کتاب‌ها==
* «...بغضی در گلوی مه‌جمال شکست. مرد دریایی می‌گریست. تمام جهان بی‌حضور [[زمین]] و آدمی برایش غربت‌کده‌ای بیش نبود. نه، نمی‌خواست به [[دریا]] برود. نمی‌خواست با ساکنان دریا مانوس شود و می‌دانست که حتی اگر کشته شود، تن آبیشآبی‌ش را [[خاک]] به امانت نمی‌گیرد. تقدیر او که آبی-آدم بود، که [[مادر|مادری]] از اهل دریا داشت و پدری اهل غرق، جور دیگری رقم خورده بود. مه‌جمال می‌گریست. دست‌هایش را به جانب دریا بلند کرده بود و مادر آبی‌اش را صدا می‌زد: ...»
** ''[[W:اهل غرق|اهل غرق]]''
 
۶۶۷

ویرایش

منوی ناوبری