آگوستو بوال

آگوستو بوال (۱۶ مارس ۱۹۳۱ - ۲ مه ۲۰۰۹) نویسنده، نمایشنامه‌نویس و کارگردان برزیلی بود که از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ یک دوره به عنوان عضو شورای شهر ریودوژانیرو فعالیت کرد. او بیشتر به عنوان بنیانگذار تئاتر ستمدیدگان، یک شکل نمایشی از آموزش مردمی، شناخته می‌شود که اکنون توسط جنبش‌های اجتماعی در بیش از ۷۰ کشور جهان مورد استفاده قرار می‌گیرد

گفتاوردها

«از آموزش مردمی، شناخته می‌شود که اکنون توسط جنبش‌های اجتماعی در بیش از ۷۰ کشور جهان مورد استفاده قرار می‌گیرد»
«من به دموکراسی اعتقاد دارم، اما به دموکراسی واقعی، نه یک دموکراسی ساختگی که در آن افراد قدرتمند بتوانند صحبت کنند. برای من، در یک دموکراسی همه صحبت می‌کنند.»
«در باستانی‌ترین معنای آن، تئاتر ظرفیتی است که انسان‌ها - و نه حیوانات - برای مشاهده خود در عمل دارند.»
«تئاتر ستمدیدگان قدیمی‌ترین کاربرد کلمه تئاتر است. در این کاربرد، همه انسان‌ها بازیگرند (عمل می‌کنند!) و تماشاگرند (نظاره می‌کنند!).»
«همه ما باید تئاتر انجام دهیم - تا بفهمیم چه کسی هستیم و بفهمیم چه کسی می‌توانستیم شویم.»
«وقتی فراتر از ظواهر نگاه می‌کنیم، ستمگران و ستمدیدگان را در همه جوامع، گروه‌های قومی، جنسیت‌ها، طبقات و اقشار اجتماعی می‌بینیم؛ جهانی ناعادلانه و بی‌رحم را می‌بینیم.»
«ما همه بازیگر هستیم: شهروند بودن به معنای زندگی در جامعه نیست، بلکه به معنای تغییر آن است.»
«تئاتر هیچ ارتباطی با ساختمان‌ها یا سایر سازه‌های فیزیکی ندارد. تئاتر - یا تئاتری بودن - ظرفیت، این ویژگی انسانی است که به انسان اجازه می‌دهد خود را در عمل، در فعالیت مشاهده کند.»
«در حقیقت، تئاتر ستمدیدگان پایانی ندارد، زیرا هر آنچه در آن اتفاق می‌افتد باید به زندگی امتداد یابد… تئاتر ستمدیدگان دقیقاً در مرز بین داستان و واقعیت قرار دارد - و این مرز باید شکسته شود. اگر نمایش در داستان آغاز شود، هدف آن ادغام در واقعیت، در زندگی است.»