پادشاهی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو

پادشاهی (سلطنت) شکلی‌است از نظام حکومتی که در آن فردی به عنوان رئیس کشور به نام پادشاه یا ملکه دارد. این عنوان معنای خاص نمادی دارد.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «نصیحتِ پادشاهان کردن کسی را مسلّم بود که بیمِ سر ندارد یا امیدِ زر.»
    • سعدی ؛ گلستان ، باب هشتم در آداب صحبت ، بخش ۹۵ [۱]
  • «اگر پادشاه به دادگری گرایش داشته باشد، مردمش به او گرایش خواهند داشت.»
  • «پادشاهان بر همه چیز جز سه چیز ناشکیبا هستند: افشای راز ، تهمت زدن به فرمانروایان و تعرّض به حرم
  • « ما همچون آتش هستیم. هر کس به آن نزدیک شود ، زیان بیند؛ و آن کس از آن دور شود ، سودی نمی‌بیند».

منابع[ویرایش]

  1. http://ganjoor.net/saadi/golestan/gbab8/sh95/