هوشنگ ابتهاج

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو

هوشنگ ابتهاج، متخلص به «سایه»، یکی از بزرگترین شاعران دوره حاضر است. زادروز: (۱۳۰۶) در رشت.

دارای منبع[ویرایش]

سیاه مشق[ویرایش]

چنگ حزین[ویرایش]

به خوابی دیدمش غمگین نشسته       گرفته در بغل چنگی شکسته
من این چنگ حزین را می شناسم       دریغا عشق من، عشق شکسته

تنهایی[ویرایش]

سپیده سر زد و مرغ سحر خواند       سپهر تیره دامان زر افشاند
شبی گفتی به آغوش تو آیم       چه شب ها رفت و آغوشم تهی ماند

سحرخیزان[ویرایش]

سحرخیزان به سرناها دمیدند       نگهبانان مشعل ها دویدند
غریو از قلعۀ ویرانه برخاست       گرفتاران به آزادی رسیدند

غم شیر[ویرایش]

در کنج قفس پشت خمی دارد شیر       گردن به کمند ستمی دارد شیر
در چشم ترش سایه ای از جنگل دور       ای وای خدایا چه غمی دارد شیر


در خانه[ویرایش]

آنکه مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت       در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت
خواست تنهایی مارا به رخ ما بکشد       تنه ای به در این خانه تنها زد و رفت

پیوند به بیرون[ویرایش]

Wikipedia-logo-fa.png
ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ