از ویکیگفتاورد
هوشنگ ابتهاج، متخلص به «سایه»، یکی از بزرگترین شاعران دوره حاضر است. زادروز: (۱۳۰۶) در رشت.
[ویرایش] دارای منبع
| به خوابی دیدمش غمگین نشسته |
|
گرفته در بغل چنگی شکسته |
| من این چنگ حزین را می شناسم |
|
دریغا عشق من، عشق شکسته |
| سپیده سر زد و مرغ سحر خواند |
|
سپهر تیره دامان زر افشاند |
| شبی گفتی به آغوش تو آیم |
|
چه شب ها رفت و آغوشم تهی ماند |
| سحرخیزان به سرناها دمیدند |
|
نگهبانان مشعل ها دویدند |
| غریو از قلعۀ ویرانه برخاست |
|
گرفتاران به آزادی رسیدند |
| در کنج قفس پشت خمی دارد شیر |
|
گردن به کمند ستمی دارد شیر |
| در چشم ترش سایه ای از جنگل دور |
|
ای وای خدایا چه غمی دارد شیر |
| آنکه مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت |
|
در این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت |
| خواست تنهایی مارا به رخ ما بکشد |
|
تنه ای به در این خانه تنها زد و رفت |
[ویرایش] پیوند به بیرون
