ناصرالدین شاه قاجار

ناصرالدین شاه قاجار (۲۵ تیر ۱۲۱۰ - ۱۱ اردیبهشت ۱۲۷۵)، معروف به «سلطان صاحبقران» و بعد «شاه شهید»، چهارمین شاه از دودمان قاجار ایران بود.

دارای منبع

• «نوکرهای من و مردم این مملکت باید جز از ایران و عوالم خودشان از جایی خبر نداشته باشند و بالمثل اگر اسم پاریس یا بروکسل نزد آن‌ها برده‌شود ندانند این دو خوردنی‌است یا پوشیدنی.»
  • خاطرات سیاسی امین‌الدوله، صفحه ۱۲۳

درباره وی

حاج سیاح در سفرنامه‌اش آورده‌است:ناصرالدین شاه شخصاً باهوش بود و یک سوء ظن غریب و حسد عجیبی داشت؛ دشمن آزادی و ترقی عموم بود و ابداً مرد نام‌آور و بزرگی در مملکت نمی‌خواست ؛ زیاد پرخوراک بود ؛ بلکه غالباً یا دائماً در غیر خواب و مواقع رسمی مشغول خوردن تنقلات بود ؛ سفر و شکار را دوست می‌داشت...عشق سفر فرنگستان...تحمیلات فوق‌العاده بر ایران وارد کرد. در عوض اینکه اقتدا به قوانین و عدل و علم...و صنایع و اختراعات جدید اروپاییان نمایند، پول ایران را برده به عیاشی‌های ناگفتنی صرف کردند و راه متاع‌های غیر لازم را به ایران بازتر کردند...

منابع

• امین‌الدوله، میرزا علی‌خان. خاطرات سیاسی میرزا علی‌خان امین‌‌الدوله. تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۷۰

این نوشتار ناتمام است. با گسترش آن به ویکی‌گفتاورد کمک کنید.

‎