مریم حیدری

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو

مریم حیدری از بانوان شاعر معاصر،متولد سال 1363در شهراهواز است . او به دو زبان عربی وزبان فارسی شعر می سراید.

مریم حیدری

اشعار[ویرایش]

  • چرا که ما دو تن بی ابر پیدا آمدیم
    در بیابان هایی که یاد آورد ِ گم شدن اند.
    می اندیشم اگر چیز نمناکی شوم
    تا دهان تو را در نیمروز مرطوب کنم
    آن وقت است که آب را حس می کنیم.
    آنچه از اندوه تو را از خود جدا می کند
    می آید
    با تب و تاب می رود در مغاک دل
    یا که درتنگنایی ش سخت به در می شود
    تا حس نزدیک شدن به من دهد
    جان مرا با تو شریک کند
    که من دوستدار اندوه شده ام.
    به پیش آی!
    که من کودکی را ترک گفتم
    کوشیدم که بیشتر بزرگ شوم
    مگر که دیرینه گی در من همسان تو گردد
    مگر که همسان تو گردم.
    آیا در تو هست چیزی که بکوشد
    به گونه ای تبدیل شود
    تا احساس نزدیک شدن به من باشد؟
  • روزها می‌گذرد یا یک روز؟
    از خانه بیرون می‌آیم برایت
    مردها بوی خوبی نمی دهند از شانه‌های‌شان
    بپیچان در تارهای حواس پنج گانه‌ام
    تکه‌هایم به هم نمی‌چسبند
    حتی از همه چیز قیچی شده ام
    ماه‌ها می‌گذرد یا یک روز؟
    در گوشت شناور مانده است زبانم
    همان جا نخل ها را می‌تکانم
    و ناله‌ای می‌کنی از خرما دلچسب‌تر
    تکه‌هایم به هم نمی‌چسبند
    دست‌هایت را برای چه می‌خواهی؟
    مردم مرا شناخته اند از هاله‌هایِ هوس کرده‌ام بیا با هم به کوه برویم
    می‌خواهم از کوچه‌ای در بیروت سر در بیاورم
    از خیابانی در اندام پنهانت
    سرم در می‌آید از بیابانی بر پیشانی‌ام
    از درد
    شقیقه
    انگشت
    فشارها به صلیبم کشیده‌اند صلاح الدین!
    صلاح الدین ایوبی هم نمی‌تواند کاری بکند
    چرا زنگ نمی‌زنی؟

گفتاورد[ویرایش]

  • با نوشتن شعر به دو زبان فارسی و عربی در دو دنیای مشترک زندگی می کنم.
    • مصاحبه با مجله عربی
  • «محمود درویش بزرگترین شاعر فلسطین و یکی از بزرگترین شاعران معاصر عرب است، تا جایی که به او لقب متنبی معاصر داده اند.»
    • در گفتگو با ایلنا
  • «به‌نظر می‌رسد مانند دیگر مردمان شرقی و عرب‌ها، ایرانیان نیز شعر، جزیی از شخصیت‌شان باشد. کسی نمی‌تواند این خصلت را انکار کند؛ بسیاری از مردم را می‌بینی که در زندگی روزانه ابیاتی از شعرای بزرگ را زمزمه و رد و بدل می‌کنند، شعر را حفظ می‌کنند و از خواندن آن لذت می‌برند.»ref>http://www.alarab.co.uk/?id=2395</ref>