فخرالدین رازی

از ویکی‌گفتاورد

پرش به: ناوبری, جستجو

فخرالدین رازی، یا امام رازی یا فخر رازی (محمدبن عمربن حسین بن علی طبرستانی)، از علمای شافعی که در حکمت، ادبیات و فنون ریاضی سرآمد دوران خود بود. زادروز: (۵۴۴ هجری قمری)در ری. فخر رازی در روز شنبه عید فطر سال (۶۰۶ هجری قمری) در هرات درگذشت.

فهرست مندرجات

[ویرایش] دارای منبع

  • «ای دل ز غبار جهل اگر پاک شوی// تو روح مجردی بر افلاک شوی// عرش است نشیمن تو شرمت نايد// کآیی و مقیم توده‌ای خاک شوی؟»
    • به نقل از مجالس‌النفایس، چاپ حکمت، ص. ۳۲۲

[ویرایش] بدون منبع

  • «آن‌كس كه بداند و بداند كه بداند// اسب خرد از گنبد گردون بجهاند// آن‌كس كه بداند و نداند كه بداند// بیدار كنندش كه بسی خفته نماند// آن‌كس كه نداند و بداند كه نداند// لنگان خرك خويش به منزل برساند// آن‌كس كه نداند و نداند كه نداند// در جهل مركب ابدالدهر بماند»
  • «کنه خردم درخور اثبات تو نیست// وآرامش جان جز به مناجات تو نیست// من ذات تو را به واجبی کی دانم// داننده ذات تو بجز ذات تو نیست»
  • «هرجا که ز مهرت اثری افتاده‌ست// سودازده‌ای بر گذری افتاده‌ست// در وصل تو کی توان رسیدن کآنجا// هرجا که نهی پای، سری افتاده‌ست»

[ویرایش] درباره امام فخر رازی

  • «اندرین ره گر خرد رهبین بدی// فخر رازی، رازدار دین بدی»

[ویرایش] پیوند به بیرون

Incomplete list.svg این نوشتار ناتمام است. با گسترش آن به ویکی‌گفتاورد کمک کنید.