فاجعه قطار نیشابور
از ویکیگفتاورد
فاجعه قطار نیشابور بزرگترین سانحه راه آهن در ایران[۱] روز ۲۹ بهمن سال۱۳۸۲در نزدیکی ایستگاه خیام در ۱۷ کیلومتری نیشابور رخ داد که در آن ۲۹۵ نفر کشته و ۴۶۰ نفر زخمی شدند.
[ویرایش] گفتاوردهای سیاست مداران
- «بدینوسیله همدردى عمیق خود را به شما و ملت ایران اعلام می دارم و خواهش می کنم مراتب همدردى مرا به بازماندگان قربانیان این حادثه اعلام نمایید.»
- گرهارد شرودر" صدراعظم آلمان
«*من از طرف خود و ملت آلمان میل دارم که همدردى عمیق خود را نسبت به حادثه وحشتناک قطار اعلام دارم لطفا مراتب همدردى ما را به بازماندگان قربانیان این حادثه اعلام فرمایید.»
-
- یوهانس رآو رییس جمهورى سابق فدرال آلمان
- «با احساس تلخی و ناراحتی عمیق از وقوع حادثه واژگونی قطار در خراسان که قربانیان زیادى در پی داشت با خبر شدیم . خواهش می کنم تسلیت قلبی من را به نزدیکان و بستگان قربانیان و مقامهاى دولتی و مردم کشور دوست ایران ابلاغ فرمایید. »
- ولادیمیر پوتین " رییس جمهورى سابق روسیه
- «خبر تاسف برانگیز بروز فاجعه در مسیر راه آهن ، آزردگی خاطر را در پی داشت . »
- کارلو آتزلیو چمپی " رییس جمهورى ایتالیا
- «خبر ناگوار حادثه انفجار قطار، مردم تاجیکستان را اندوهگین کرد و ما با ملت دوست و برادر ، ایران ابراز همدردى می کنیم .»
- امامعلی رحمان رییس جمهورى تاجیکستان
- «امیدوارم با دقت و مراقبت و مسئولیت شناسی بیشتر، در آینده کمتر شاهد این گونه حوادث تلخ، ناخواسته و غیرقابل قبول باشیم.»
- سیدمحمد خاتمی
[ویرایش] دیگر
- «جمعیت زیادی در بخش مرکزی شهر نیشابور در حرکتند، عده ای دنبال گمشده های خود به بیمارستان ها سرمی زنند، تعدادی بر سر زنان شیون و زاری و فریاد سرمی دهند، شماری در تدارک برپایی مراسم عزابرای از دست رفتگان خود هستند و عده ای هم راهی گورستان شده اند تا با عزیز از دست رفته شان وداع کنند.»
- عباس اسدی -خبرنگار همشهری
- «من هم اوایل پس از آن که مطلع شدم جانباختگان حادثه قطار نیشابور شهید خطاب نمی شوند بسیار ناراحت بودم که چرا باید چنین باشد.مخصوصا بعد از آن که دیدم جان باختگان سانحه سقوط هواپیمای C-130 در تهران شهید خطاب می شوند.اغلب کشته شدگان سانحه قطار نیشابور یا فارغ از همه چیز در کوچه های شهر و روستای خود و یا در زمینهای کشاورزی مشغول سپران زندگی بودند و یا هم مسئولین و آتشنشانانی بودند که بر اساس وظیفه ای که به موجب موقعیت شغلیشان داشتند به آن منطقه رفته بودند.اگر واقع بینانه تر هم بنگریم عده ای هم از سر کنجکاوی به آنجا رفته بودند.پس نهایت هدفی که این افراد داشتند نجات جان انسانها بوده...»
- امید سلیمانی
