زیبایی

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو

زیبایی از ویژگی‌های یک شخص، مکان، شی و یا ایده/فکر است که یک تجربهٔ ادراکی از لذت، معنی و رضایت فراهم می‌کند. زیبایی یکی از مفاهیم فلسفی است و به عنوان بخشی از علوم : زیبایی شناسی، جامعه شناسی، روانشناسی اجتماعی و فرهنگ بررسی شده است.

گفتاوردها[ویرایش]

  • «خدا زیباست و زیبایی را دوست می‌دارد». (به عربی: إن الله جمیلٌ و یحب الجمال)
    • محمد بن عبدالله بحارالأنوار جلد ۷۹ صفحه ۲۹۹. صحیح مسلم، شمارهٔ ۱۳۱، برگرفته از نشرِ دارالمعرفه این حدیث، به زبان اصلی‌اش (عربی) نیز در میانِ فارسی زبانان مشهور است.
  • «نیروی یک چهره زیبا، چه هیجانی در من برمی‌انگیزد. برای من در جهان هرگز لذتی بالاتر از آن نیست.»
  • «نابینا کسی نیست که نتواند ببیند یا نتواند بخواند و ننویسد، بلکه کسی است که زیبایی را نشناسد و آن‌را نپرستد.»
  • «زیبایی قابل درک و تعبیر نیست، زیبایی را باید احساس کرد.»
  • «اگر مرا مخیر کنند تا زیبایی و یا حقیقت را انتخاب کنم، من بیدرنگ زیبایی را انتخاب خواهم کرد، زیرا اطمینان دارم که در زیبایی حقیقتی نهفته است که بالاتر از خود حقیقت است. قدمی فراتر گذارده می‌گویم، هیچ چیز دنیا حقیقت ندارد مگر زیبایی.»