حسن بن علی
از ویکیگفتاورد
 امامان شیعه اثناعشری |
|
| القاب | |
|---|---|
|
سجاد · محمد باقر · جعفر صادق |
|
حسن مجتبی پسر علی و فاطمه است (۱۵ رمضان سال سوم پس از هجرت الی ۷ یا ۲۸ صفر سال ۵۰ پس از هجرت). وی بیشتر با نام امام حسن مجتبی شناخته میشود. امام حسن مجتبی از اهل بیت و نیز پنج تن آل عبا به حساب میآید. از دیگاه اهل سنت، حسن، پنجمین و آخرین خلیفه از خلفای راشدین محسوب میشود.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] دارای منبع
[ویرایش] بدون منبع
[ویرایش] منسوب
- «نامه شما در تسلیت دخترم به دستم رسید. اجر مصیبت او را از خدا میطلبم و تسلیم قضای الهی و صابر بر بلای اویم. مصائب زمانه و مفارفت دوستانی که با ایشان مأنوس بودیم، و برادرانی که از دیدارشان دلشاد میشدیم، دل ما را به درد آورده.
- آری مصائب روزگار ناگهان بر ایشان فرود آمد و مرگ، آنان را به لشگر مردگان کوچ داد. آنان اینک در قبرستان، در عین نزدیکی ظاهری به یکدیگر، هیچ معاشرتی با یکدیگر ندارند. بلی، آنان از خانههای خویش و از دوستانشان در دنیا دور شدهاند و در خانههایی وحشتزا (قبرها) منزل گزیدهاند تا آرام آرام بپوسند.
- باری، این دختر من نیز کنیزی بود ملک پروردگار، که به راه گذشتگان رفت؛ همان راهی که آیندگان نیز آن را خواهند پیمود.
- والسلام»
-
- جواب نامه حسن بن علی به اصحابش در رابطه با وفات یکی از دختران ایشان!
- «پول خواستن جز در سه مورد روا نیست:
- پرداخت دیه خون (خون بهای کشتن انسان)
- بدهکاری ای که شخص را از پا درآورد.
- فقر بسیار شدید.»
- روزی حسن بن علی با لباسی آراسته و خوشبو از خانه خارج شد. در میان راه یکی از گدایان یهودی او را نگه داشت و:
-
- گدا : «ای حسن! انصاف بده، مگر جدت، رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم، نفرمود:«الدنیا سجن المومن و جنه الکافر.»(دنیا زندان مؤمن و بهشت کافر است؟)»
- حسن بن علی : «آری»
- گدا : «پس چرا الآن نسبت من و تو برعکس است. من با این حال گرسنگی و فقر، گویی در زندان به سرمیبرم و تو با این رفاه و آراستگی، در بهشتی؟»
- حسن بن علی : «ای یهودی، اگر هم اینک با چشم دلت به عالم آخرت بنگری و ببینی خداوند چه عذابهایی را برای تو، و چه ثوابها و نعمتهایی را برای من مهیا کردهاست، یقین میکنی که تو اکنون نسبت به آن عذابهای اخروی در بهشت هستی و من نسبت به آن نعمتهای اخروی در زندان به سر میبرم.»
قال علیه السلام لرجل أبل من علة: ان الله قد ذکرک فاذکره وأقالک فاشکره . آن حضرت علیه السلام به مردی که از بیماری شفا یافته بود، فرمود : خدایادت کرد پس یادش کن، و از تو گذشت پس شکرش کن .
تحف العقول ص ۲۳۷
