بحث:محمد بن عبدالله
- صد حدیث از حضرت سول (ص)
- هر چه فرزند آدم پيرتر مىشود، دو صفت در او جوانتر مىگردد: حرص و آرزو.
- دو گروه از امت من هستند كه اگر صلاح يابند، امت من صلاح مىيابد و اگر فاسد شوند، امت من فاسد مىشود: علما و حكام.
- شما همه شبان و مسؤول نگاهبانى يكديگريد.
- نمىتوان همه را با مال راضى كرد اما به حسن خُلق، مىتوان.
- فقر بلاست. از آن بدتر، بيمارى تن، و از بيمارى تن دشوارتر، بيمارى دل است.
- مؤمن همواره در جستجوى حكمت است.
- از نشر دانش نمىتوان جلو گيري كرد.
- دل انسانى همچو پرى است كه در بيابان به شاخه درختى آويزان باشد، از وزش بادها دائم در انقلاب است و زير و رو مىشود.
- مسلمان آن است كه مسلمانان از دست و زبان او در آسايش باشند.
- راه رهنمايى به كار نيك، آن است كه خود عامل آن كار باشيم.
- هر دل سوختهاى را عاقبت پاداشى است.
- بهشت زير قدم هاى مادران است.
- در رفتار با زنان، از خدا بترسيد و درباره آنان، از نيكى دريغ ننماييد.
- پروردگار همه يكى است و پدر همه يكى. همه فرزند آدميد و آدم از خاك است. گرامىترين شما نزد خداوند پرهيزگارترين شماست.
- از لجاجت بپرهيزيد كه انگيزه آن، نادانى و حاصل آن، پشيمانى است.
- بدترين مردم كسى است كه گناه را نبخشد و از لغزش چشم نپوشد، و باز از او بدتر كسى است كه مردم از گزند او در امان و به نيكى او اميدوار نباشند.
- خشم مگير و اگر گرفتى، لختى در قدرت كردگار بيانديش.
- چون تو را ستايش كنند، بگو اى خدا مرا بهتر از آنچه گمان دارند بساز و آنچه را از من نمىدانند بر من ببخش و مرا مسؤول آنچه مىگويند قرار مده.
- به صورت متملقين خاك بپاشيد.
- اگر خدا خير بندهاى را اراده كند، نفس او را واعظ و رهبر او قرار مىدهد.
- صبح و شامى بر مؤمن نمىگذرد مگر آن كه بر خود گمان خطا ببرد.
- سخت ترين دشمن تو همانا نفس اماره است كه در ميان دو پهلوى تو جا دارد.
- دلاورترين مردم آن است كه بر هواى نفس غالب آيد.
- با هواى نفس خود نبرد كنيد تا مالك وجود خود گرديد.
- خوشا به حال كسى كه توجه به عيوب خود، او را از توجه به عيوب ديگران باز دارد.
- راستى به دل آرامش مىبخشد و از دروغ شك و پريشانى مىزايد.
- مؤمن آسان انس مىگيرد و مأنوس ديگران مىشود.
- مؤمنين همچون اجزاى يك بنا همديگر را نگاه مىدارند.
- مثل مؤمنين در دوستى و علقه به يكديگر مثل پيكرى است كه چون عضوى از آن به درد بيايد، باقى اعضا به تب و بى خوابى دچار مىشوند.
- مردم مانند دندانههاى شانه با هم برابرند.
- دانش جويى بر هر مسلمانى واجب است.
- فقرى سختتر از نادانى و ثروتى بالاتر از خردمندى و عبادتى والاتر از تفكر نيست.
- از گهواره تا گور دانش بجوييد.
- دانش بجوييد گرچه در چين باشد.
- شرافت مؤمن در شب زنده دارى و عزت او در بىنيازى از ديگران است.
- دانشمندان تشنه آموختناند.
- دست خدا با جماعت است.
- پرهيزگارى جان و تن را آسايش مىبخشد.
- هر كس چهل روز به خاطر خدا زندگى كند، چشمه حكمت از دلش به زبان جارى خواهد شد.
- با خانواده خود به سر بردن، از گوشه مسجد گرفتن، نزد خداوند پسنديدهتر است.
- بهترين دوست شما آن است كه معايب شما را به شما بنمايد.
- دانش را به بند نوشتن در آوريد.
- تا دل درست نشود، ايمان درست نخواهد شد و تا زبان درست نشود، دل درست نخواهد بود.
- تا عقل كسى را نيازمودهايد، به اسلام آوردن او وقعى نگذاريد.
- تنها با عقل مىتوان به نيكي ها رسيد. آن كه عقل ندارد از دين تهى است.
- زيان نادانان بيش از ضررى است كه تبهكاران به دين مىرسانند.
- هر صاحب خردى از امت مرا چهار چيز ضرورى است: گوش دادن به علم، به خاطر سپردن و منتشر ساختن دانش و بدان عمل كردن.
- مؤمن از يك سوراخ دوبار گزيده نمىشود.
50- من براى امت خود، از بىتدبيرى بيم دارم نه از فقر. 51- خداوند زيباست و زيبايى را دوست مىدارد. 52- خداوند مؤمن صاحب حرفه را دوست دارد. 53- تملق، خوى مؤمن نيست. 54- نيرومندى به زور بازو نيست، نيرومند كسى است كه بر خشم خود غالب آيد. 55- بهترين مردم، سودمندترين آنان به حال ديگراناند. 56- بهترين خانه شما آن است كه يتيمى در آن به عزت زندگى كند. 57- چه خوب است ثروت حلال در دست مرد نيك. 58- رشته عمل، با مرگ بريده مىشود مگر به سه وسيله: خيراتى كه مستمر باشد، علمى كه همواره منفعت برساند، فرزند صالحى كه براى والدين دعاى خير كند. 59- پرستش كنندگان خدا سه گروهند: يكى آنان كه از ترس عبادت مىكنند و اين عبادت بردگان است، ديگر آنان كه به طمع پاداش عبادت مىكنند و اين عبادت مزدوران است، گروه سوم آنان كه به خاطر عشق و محبت عبادت مىكنند و اين عبادت آزادگان است. 60- سه چيز نشانه ايمان است: دستگيرى با وجود تنگدستى، از حق خود به نفع ديگرى گذشتن، به دانشجو علم آموختن. 61- دوستى خود را به دوست ظاهر كن تا رشته محبت محكم تر شود. 62- آفت دين سه چيز است: فقيه بدكار، پيشواى ظالم، مقدس نادان. 63- مردم را از دوستانشان بشناسيد، چه، انسان هم خوى خود را به دوستى مىگيرد. 64- گناه پنهان به صاحب گناه زيان مىرساند، گناه آشكار به جامعه. 65- در بهبودى كار دنيا بكوشيد اما در كار آخرت چنان كنيد كه گويى فردا رفتنى هستيد. 66- روزى را در قعر زمين بجوييد. 67- چه بسا كه از خود ستايى، از قدر خود مىكاهند و از فروتنى، بر مقام خود مىافزايند. 68- خدايا! فراخ ترين روزى مرا در پيرى و پايان زندگى كرامت فرما. 69- از جمله حقوق فرزند بر پدر اين است كه نام نيكو بر او بگذارد و نوشتن به او بياموزد و چون بالغ شد، براي او همسر انتخاب كند. 70- صاحب قدرت، آن را به نفع خود به كار مىبرد. 71- سنگين ترين چيزى كه در ترازوى اعمال گذارده مىشود، خوشخويى است. 72- سه امر، شايسته توجه خردمند است: بهبودى زندگانى، توشه آخرت، عيش حلال. 73- خوشا كسى كه زيادى مال را به ديگران ببخشد و زيادى سخن را براى خود نگاه دارد. 74- مرگ، ما را از هر ناصحى بىنياز مىكند. 75- اين همه حرص حكومت و رياست و اين همه رنج و پشيمانى در عاقبت! 76- عالم فاسد، بدترين مردم است. 77- هر جا كه بدكاران حكمروا باشند و نابخردان را گرامى بدارند، بايد منتظر بلايى بود. 78- نفرين باد بر كسى كه بار خود را به دوش ديگران بگذارد. 79- زيبايى شخص در گفتار اوست. 80- عبادت هفت گونه است كه از همه والاتر طلب روزى حلال است. نيز نشانه خشنودى خدا از مردمى، ارزانى قيمت ها و عدالت حكومت آنهاست. 82- هر قومى شايسته حكومتى است كه دارد. 83- از ناسزا گفتن، به جز كينه مردم سودى نمىبرى. 84- پس از بت پرستيدن، آنچه به من نهى كردهاند در افتادن با مردم است. 85- كارى كه نسنجيده انجام شود، بسا كه احتمال زيان دارد. 86- آن كه از نعمت سازش با مردم محروم است، از نيكي ها يكسره محروم خواهد بود. 87- از ديگران چيزى نخواهيد گرچه يك چوب مسواك باشد. 88- خداوند دوست ندارد كه بندهاى را بين يارانش با امتياز مخصوص ببيند. 89- مؤمن خنده رو و شوخ است، و منافق عبوس و خشمناك. 90- اگر فال بد زدى، به كار خود ادامه بده و اگر گمان بد بردى، فراموش كن و اگر حسود شدى، خود دار باش. 91- دست يكديگر را به دوستى بفشاريد كه كينه را از دل مىبرد. 92- هر كه صبح كند و به فكر اصلاح كار مسلمانان نباشد، مسلمان نيست. 93- خوشرويى كينه را از دل مىبرد. 94- مبادا كه ترس از مردم، شما را از گفتن حقيقت باز دارد! 95- خردمندترين مردم كسى است كه با ديگران بهتر بسازد. 96- در يك سطح زندگى كنيد تا دل هاى شما در يك سطح قرار بگيرد. با يكديگر در تماس باشيد تا به هم مهربان شويد. 97- هنگام مرگ، مردمان مىپرسند: از ثروت چه باقى گذاشته؟ فرشتگان مىپرسند: از عمل نيك چه پيش فرستاده؟ 98- منفورترين حلال ها نزد خداوند طلاق است. 99- بهترين كار خير، اصلاح بين مردم است. 100- خدايا مرا به دانش توانگر ساز و به بردبارى زينت بخش و به پرهيزگارى گرامى بدار و به تندرستى زيبايى ده. بارالها ما را به اخلاق پسنديده زينت بفرما. منبع: نهج الفصاحه
