امانتداری

از ویکی‌گفتاورد
پرش به: ناوبری، جستجو

قرآن[ویرایش]

  • همانا خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به اهل آن بدهید.
    • نساء، آیه ۵۸.
  • مؤمنان کسانی هستند که امانتها و پیمان خویش را رعایت می‌کنند.
    • مومنون ۸

حدیث[ویرایش]

  • «خداوند هیچ پیامبری را بر نیانگیخته، جز به راستگویی و ادای امانت به نیکوکار و بدکار»
    • جعفر بن محمد امام ششم شیعیان
  • «خداوند اجازه ترک سه چیز را به هیچ کس نداده: یکی رد امانت (به صاحبش) می‌باشد چه نیکوکار باشد چه بدکار... .»
    • محمد بن علی امام پنجم شیعیان،اصول کافی، ج ۲، ص ۸۵.
  • «ای علی! امانت را به نیکوکار و بد کار پس بده، کم باشد یا زیاد، حتّی نخ و سوزن.»
    • حضرت محمد بن عبدالله،
    • خطاب به علی بن ابیطالب سه بار تکرار فرمودند،بحارالانوار، ج ۷۷، ص ۲۷۵.
  • «امانتها را رد کنید، گرچه به قاتلان پیامبران باشد.»
    • حضرت محمد بن عبدالله،یکی ازوصیت‌های ایشان،
  • «بر شما باید به ادای امانت، به خدا سوگند اگر قاتل پدرم حسین بن علی ـ علیه السلام ـ شمشیری را که با آن پدرم را به قتل رسانده، نزد من امانت گذارد به او بر می‌گردانم.»
    • علی بن حسین امام چهارم شیعیان،بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۱۱۴
  • «سر اسلام، امانتداری است.»
    • علی بن ابیطالب،شرح غررالحکم، ج ۴، ص ۴۷.
  • «وقتی خدا بنده‌ای را دوست بدارد، امانتداری را محبوب او می‌گرداند.»
    • علی بن ابیطالب،شرح غررالحکم، ج ۳، ص ۱۴۰.
  • «امت من همیشه در خیر و سلامت است تا زمانی که به یکدیگر خیانت نورزند و ادای امانت کنند.»
    • حضرت محمد بن عبدالله،بحارالانوار، ج ۷۵، ص ۱۷۲.